شمارهٔ ۳۶ - صفت حوض
هوش مصنوعی: این متن به توصیف زیبایی‌های یک شهر و آب‌وهوای آن می‌پردازد. در کمر سنگی میان دو کوه، آبی زلال و درخشنده وجود دارد که یادآور شکوه دریا است. این آب توسط سلطان سکندر ساخته شده و در سدی از کوه‌ها به شکل آیینه‌ای است که به زندگی اشاره می‌کند. شهر بدون این آب نمی‌تواند زندگی کند و در کل پروسه طبیعی، آب نقش اساسی دارد. در نهایت، آب به عنوان یک منبع نور و حیات توصیف می‌شود که به دور از چشمان دیگران به طریقی جادویی عمل می‌کند.
در کمر سنگ میان دو کوهآب گهر صفوة و دریا شکوه
هوش مصنوعی: در میانهی دو کوه، در دل سنگ، آبی زلال و باارزش بهگونهای است که هم چون دریا عظیم و با شکوه به نظر میرسد.
ساخته سلطان سکندر صفاتدر سد کوه ، آیینه ز آب حیات
هوش مصنوعی: سکندر، با ویژگیهای برجستهاش، بنایی در دل کوه‌ها ساخته است که همچون آینهای از آب زندگی میدرخشد.
شهر گر از وی نبود آب کشکس نخورد، در همه شهر ، آب خوش
هوش مصنوعی: اگر در شهری آب خوشی نباشد و کسی از آن آب ننوشد، هیچ کس در آن شهر زندگی نمیکند.
در نخورد آب وی اندر زمینکی به زمین در خورد آبی چنین
هوش مصنوعی: اگر آب به او نرسد و در زمین بماند، چگونه ممکن است که چنین آبی به زمین برسد؟
نیم فلک هست به زیر زمینچون تهش نیست زمین آن ببین
هوش مصنوعی: نیمکرهی آسمان زیر زمین وجود دارد، اما چون ته زمین وجود ندارد، وضعیت آن را مشاهده کن.
حوض نه گویم که حبابی ز نورنور ، کزو دیدهٔ بد باد دور !
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره به حوضی است که پر از نور است و ایجاد حبابهایی می‌کند. هرکسی که نگاهی بد به آن بیندازد، از آن دور می‌شود. به نوعی، این متن به پاکی و زیبایی اشاره دارد که از نظر درخشان و نورانی برخوردار است و دنیا را از نگاه های ناپسند دور می‌کند.