شمارهٔ ۶۱ - ترصیع
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به درخواست کمک از یک نیروی الهی یا معشوقه اشاره دارد. او خواستار نعمت‌ها و هدایت از جانب آن است تا زندگی‌اش را پر از صفا و وفا سازد. خواسته‌هایش شامل روشنایی، محبت، و راهنمایی برای غم‌زده‌ها و گم شدگان است. او از گمراهی خود سخن می‌گوید و از معشوقه می‌خواهد که نور و راه را بر او بتاباند. همچنین به زیبایی و شگفتی‌های طبیعت اشاره می‌کند و از آن می‌خواهد که او را در مسیر درست هدایت کند.
باده نوشین به صفا خواست کردوعدهٔ دوشین به وفا راست کرد
هوش مصنوعی: شراب شیرین و دلنشین خواهان صفا و پاکی است و این خواسته به تعهدی که در شب گذشته به آن اشاره شده، وفا می‌کند.
نور هدایت به چراغم رسانبوی عنایت به دماغم رسان
هوش مصنوعی: به من روشنی هدایت ارزانی کن و مهر و محبت را به قلبم برسان.
غمزدگان را به طرف دلگشایگمشدگان را به کرم رهنمای
هوش مصنوعی: دلشکستگان را به سمت کسی که دلشان را شاد می‌کند راهنمایی کن و گمراهان را با لطف و مهربانی هدایت کن.
طفل گیار از هوا ریخت شیرمغز جهان را ز صبا زد عبیر
هوش مصنوعی: کودک گلی از هوا شیر را میریزد و مغز جهان را از نسیم صبح عطرآگین می‌کند.
گم شده‌ام راه نمایم تو باشبی بصرم نور فزایم تو باش
هوش مصنوعی: من در راه گم شده‌ام و تو می توانی راهنمای من باشی، اگرچه من بینایی ندارم، تو میتوانی نور و روشنی بخش من باشی.
برق بهر سوی بتابی دگردشت زهر جوی بیابی دگر
هوش مصنوعی: برق به هر سمتی میتابد و در این دشت، زهرهایی را مییابی که از آنها بیخبر بودی.
هر طرفش ره بشتابی دگرهر قدمش سیر بر آبی دگر
هوش مصنوعی: هر جا که بروی، آنجا کار و زندگی جدیدی برایت به وجود میآید و در هر قدمی که برمیداری، تجربهای تازه و متفاوت را احساس میکنی.