بخش ۳ - مناجات
هوش مصنوعی: این شعر به درخواست شاعر از خداوند اشاره دارد. شاعر می‌گوید که خداوند هستی را با ظلمت و روشنایی آفریده و بر اساس مهر و محبت خود به انسان‌ها، نعمت‌هایی از جمله ایمان را عطا کرده است. او از خدا می‌خواهد که نور ایمان و محبتش را از او دور نسازد و همیشه در زندگی‌اش نورانی باقی بماند. به طور کلی، این شعر پیامی از شکرگزاری و تمنا برای ارتباط مستمر با خداوند را منتقل می‌کند.
خدایا چون به منشور الهیرقم کردی سپیدی و سیاهی
هوش مصنوعی: خداوندا، وقتی که بر اساس فرمان الهی، روشنی و تاریکی را در زندگی قرار دادی، بر من هم تأثیر گذاشتی.
ز باران عنایت گل سرشتیبرات مردمی بر وی نبشتی
هوش مصنوعی: به خاطر رحمت الهی، گل سرشتی بر او نازل شده که برامدی به انسانیتی او خط نداشته باشد.
مثال هستی ما هم ز اولبه توقیع کرم کردی مسجل
هوش مصنوعی: هستی ما از ابتدا به لطف و بخشش تو رقم خورده است.
ز گنج بخششم هر چیز دادیکلید گنج ایمان نیز دادی
هوش مصنوعی: از برکت بخشش من، هر چیزی که خواستی به تو دادم و همچنین، کلید گنج ایمان را نیز به تو عطا کردم.
چراغم را چو خود بخشیده‌ای نورمکن بخشیدهٔ خود را ز من دور
هوش مصنوعی: چراغم را که خودت به من دادهای خاموش نکن و نور خودت را از من دور نکن.