شمارهٔ ۶۶

هوش مصنوعی: این شعر به وصف زیبایی و عشق پرداخته و احساسات عمیق شاعر را نسبت به معشوق خود ابراز می‌کند. شاعر در تلاش است تا معشوقش را تحت تاثیر زیبایی‌اش قرار دهد و از او می‌خواهد که برقع خود را کنار بزند تا زیبایی‌اش نمایان شود. او از بی‌خوابی و نگرانی‌هایش به خاطر عشق سخن می‌گوید و می‌داند که بختش کم است، اما از عشقش ناامید نیست. شاعر از معشوقش می‌خواهد که به حال او رحم کند و سختی‌های عشق را درک کند. او همچنین اشاره می‌کند که عشقش آتشینی است که همه چیز را می‌سوزاند و او برای دیدن معشوقش اشتیاق دارد. در پایان، شاعر به گناهان و دردهای عشق پرداخته و به دنبال نجاتی از این وضعیت است و از معشوق می‌خواهد که به او نظر کند.