شمارهٔ ۲۰۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات عاشقانه و درد ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر در هر بیت به زیبایی معشوق و اثرات غم‌انگیز عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید مژه‌های معشوق چنان تأثیری دارند که مانند تیرها به دل آدمی می‌نشیند. چشمان معشوق به عنوان آفتی وسوسه‌انگیز و بدیع توصیف شده که بی‌نوایی را به دنبال دارد.
شاعر همچنین به تضاد بین عشق و دوستی، و نیز عشق که به گفته‌اش در عین نزدیکی، دشمنی به بار می‌آورد، اشاره می‌کند. او از محفل عاشقان می‌گوید که در آن افراد برای عشق و شوق از خود می‌سوزند، و نغمه‌هایی درباره‌ی عشق و زیبایی طبیعی حکایت می‌کند.
در اینجا، عشق با عواطف شدید و چالش‌های درونی همراه است و شاعر از اندوه و خوشی‌های این تجربه سخن می‌گوید.
هر مژه از غمزه خون ریز تو ناوک زنی ستکاندرون هر جگر زان زخم ناوک روزنی ست
هوش مصنوعی: هر مژهات به خاطر زیبایی و نازکیات همچون تیرکمانی است که از آن خون عشق میچکد. هر جگری که این زخم را تحمل کند، پنجرهای به سوی درد و رنج توست.
چشمت آفت، غمزه فتنه، خط قیامت، رخ بلاستآشنایی با چینن خصمان نه حد چون منی ست
هوش مصنوعی: چشمانت مانند آفتاب است، حرکات و نگاهت مایهی فتنه و مشکل. خط و نشانههای صورتت همانند روز قیامت است و آشنایی با چنین دشمنانی برای کسی چون من، غیرممکن و ناپذیرفتنی است.
جان که زارم می کشد از یاد چون تو دوستیجان من از تو چه پنهان آشکارا دشمنی ست
هوش مصنوعی: جانم به شدت در رنج است و یاد تو به شدت آزارم میدهد. دوستی جان من از تو پنهان نیست، چرا که آشکارا با من دشمنی میکنی.
چشم ار بی تو جهان بیند، بگیرش عیب، از انکخیره بی دیده آلوده تر دامنی ست
هوش مصنوعی: اگر کسی چشمش به جهان بیفتد و تو را نبیند، باید به او ایراد بگیریم؛ زیرا نادانی او بدتر از آلوده بودن دیده است.
ساقیا، گرمی خورم بی تو نگویی کان می استمردنم را شربتی و آتشم را روغنی ست
هوش مصنوعی: ای ساقی، اگر من در غیاب تو سرود مینوشم، نگو که این می است؛ چرا که نوشیدنیام مرگ مرا دربر میگیرد و آتش درونم را خاموش می‌کند.
ای که در گریه زنی طعنم که این خونابه چیستبر گذر زین سیل تند من، قوی مردافگنی است
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر گریه من به من طعنه میزنی که این اشکها چه معنایی دارد، باید بدانی که در برابر این سیل تند، من قویتری هستم که به سمت جلو پیش میروم.
اندر آن مجلس که خود را زنده سوزند اهل عشقای بسا مرد خدا کو کمتر از هندوزنی ست
هوش مصنوعی: در مجلسی که اهل عشق به خاطر محبت و شوق خود می‌سوزند و خود را فدای عشق میکنند، مردان خدا نیز وجود دارند که ممکن است از نظر مقام و ارزش کمتر از یک زن هندو باشند. این به معنای آن است که در عشق و فداکاری، گاهی اوقات معیارهای انسانی و اجتماعی معنا ندارد.
عندلیبان را غذای روح باشد بوی گلمرغ دشت است آن که عاشق بر جو و بر ارزنی ست
هوش مصنوعی: پرندگان باغ را بوی گل nourishment روح میدهد، و عاشق بر روی زمین و در کنار گلها قرار دارد.
هر شبی خسرو که کوبد سینه در کویت به دردزیر دیوار تو، سلطان، پاسبان چوبک زنی ست
هوش مصنوعی: هر شبی خسرو، به یاد تو و به خاطر عشقش، با دل شکستۀ خود به دیوار کوی تو ضربه میزند. در این حال، در کنار دیوار تو، نگهبان محبت و عشقش وجود دارد که خود را آماده کرده تا از او محافظت کند.