شمارهٔ ۲۶۷
هوش مصنوعی: این شعر به تمایلات و احساسات عاشقانه پرداخته و بر اهمیت محبوب و عشق تاکید می‌کند. شاعر با استفاده از تشبیهاتی مانند "چشمه آب حیات" و "شمع رویت آفتاب کاینات" به زیبایی و نورانیت محبوب اشاره می‌کند. او به غم جدایی و اندوهی که از آن ناشی می‌شود، می‌پردازد و بیان می‌کند که زندگی بدون وصال محبوب بی‌معناست. همچنین به تاثیر عشق و اشتیاق بر وجود انسان و اشتیاق به نوشیدن شراب محبتی که از درد جدایی تسکین می‌دهد، اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که مانند ذره‌ای در فضای عشق، نتوانسته است از حیات و وجود محبوب جدا شود.
ای دهانت، چشمه آب حیاتشمع رویت آفتاب کاینات
هوش مصنوعی: ای دهان تو، مانند چشمهای است که آب زندگی را جاری می‌کند و چهرهات چون شمعی است که نورش، روشنایی جهان را به همراه دارد.
تا دلم از شادی وصلت نمانداز کمند غم نمی یابم نجات
هوش مصنوعی: تا زمانی که دلم از شادی وصال تو پر نشده، از دام غم نمیتوانم نجات پیدا کنم.
گریه را مپسند هر دم تا به کیپیش چشم از گریه جیحون و فرات
هوش مصنوعی: گریه را همیشه نپسند و به این فکر کن که تا کی میخواهی با این اشکها به یاد جیحون و فرات باشی.
زاتش هجرت تن خاکی بسوختتا کدامین باد آرد سوی مات
هوش مصنوعی: آتش هجرت بدن خاکی مرا سوزاند؛ اکنون کدامین باد مرا به سوی تو خواهد آورد؟
هر که بی تو زنده ماند مرده بهجز وصالت نیست مقصود از حیات
هوش مصنوعی: هر کسی که بدون تو زندگی کند، در حقیقت مرده است و هدف واقعی از زندگی جز پیوند با تو نیست.
گر ندیدی سبزه ای بر آب خضرگرد آن شکر ببین رسته نبات
هوش مصنوعی: اگر در آبی سبزهای نمیبینی، شکر را که در کنار آن رشد کرده، ببین.
بت پرستان گر ز تو آگه شوندیاد نارند از بتان سومنات
هوش مصنوعی: اگر بتپرستان از وجود تو آگاه شوند، دیگر به بتهای سومنات نخواهند اندیشید.
از شراب شب نشینان در خمارهات کأسا یا حبیبی بالغدات
هوش مصنوعی: ای محبوب، از می ناب شبنشینان بنوش و در غمگینی خود کاسهای پر کن تا صبح بگذرد.
همچو ذره در هوای مهر تونیست خسرو را دمی صبر و ثبات
هوش مصنوعی: خسرو مانند ذره‌ای است که در فضای عشق تو در آرامش و پایداری نمیتواند لحظهای صبر کند.