شمارهٔ ۳۲۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به احساسات عمیق و دردناک خود درباره معشوق می‌پردازد. او از خواب معشوق سخن می‌گوید که در آن خشم و ناز خوابیده است. شاعر به ناامیدی خود از چشمان معشوق اشاره می‌کند که در خواب هستند و او را به خیال‌بازی و سراب‌های عشق می‌کشاند. در این بین، او به آرزوی دیدن معشوق در خواب می‌افزاید و حسرت می‌خورد که حتی خواب نیز در دسترس او نیست. شاعر به زیبایی و حقیقت عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که چهره معشوق (محمود) بود و اکنون او در ناکامی باقی مانده است. در نهایت، شاعر از احساس سرشکستگی و ناامیدی از عشق خود سخن می‌گوید.
چو خشم مست تو در خوابگاه ناز بخفتبر آستانت مرا سخت حیله ساز بخفت
هوش مصنوعی: وقتی خشم تو در خوابگاه آرامش به خواب رفت، من به صورت پنهانی و با دقت نزد آستان تو آمدم.
ز ناز بازی چشمت امیدوار شدمولی دریغ که چشمت به خواب ناز بخفت
هوش مصنوعی: از زیبایی و بازی چشمهایت به عشق و امید نشستم، اما افسوس که چشمانت در خواب ناز فرو رفتهاند و دیگر به من توجهی نمیکنند.
درین هوس که ببیند به خواب چشم ترابخفت نرگس و بیدار گشت و باز بخفت
هوش مصنوعی: در این آرزو که خواب ناز چشمان تو را ببیند، نرگس (گلی با گلهای زیبا) بیدار شد و دوباره خوابش برد.
به باغ با تو همی کرد سر و پای درازبه یک طنابچه که بادش بزد دراز بخفت
هوش مصنوعی: در باغ با تو به آرامی نشسته بودم، دلم میخواست که با هم به آرامی وقت بگذرانیم، اما ناگهان بادی وزید و همه چیز را به هم ریخت.
تصور تو به خوبی نگنجدم به خیالحقیقت است که در پرده مجاز بخفت
هوش مصنوعی: من نتوانستم تصوّر تو را به خوبی در ذهن جای دهم، چرا که وجودت همچون حقیقتی در پس پردهی خیال است.
رخ آن گهیم نمودی که من ز دست شدمچه سود جلوه محمود چون ایاز بخفت
هوش مصنوعی: وقتی که خودم را از دست دادم و نتوانستم جلوه زیبایت را ببینم، چه فایده دارد که مانند بهار زیبایی تو را تقدیس کنم در حالی که ایاز در خواب است؟
ز خاک پای نمانده ست چشم خسرو بازبه خاک پات که این چشمهای باز بخفت
هوش مصنوعی: از خاک پای تو چیزی باقی نمانده است، ای خسرو، دوباره به خاک پای تو مینگرم؛ زیرا این چشمان باز به خواب رفتهاند.