شمارهٔ ۳۴۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف عشق و زیبایی می‌پردازد. او می‌گوید که حتی یک مور هم بهای زیادی دارد و زیبایی جانها در صفای قلب‌ها نهفته است. در کوی عشق، عاشقان به گور می‌روند، زیرا گلی از عشق بر قبرشان می‌نشیند. شاعر بیان می‌کند که دکان زهد بسته شده و عاشقان در شور و شوق به سر می‌برند. او همچنین اشاره می‌کند که رغم جلوه‌های زیبا، ما امیدی به آنچه می‌خواهیم نداریم. در پایان، شاعر از دلیری و زیبایی محبوبش می‌گوید که موجب اغفال دل و دین او شده است.
بر آن لبی که شکر با حلاوتش شوراستهزار ملک سلیمان بهای یک مور است
هوش مصنوعی: لبی که شیرینی شکر را دارد، اما با شور و تلخی همراه است، ارزش هزار ملک سلیمان را فقط به اندازهٔ یک موری که انگشت شماری است، دارد.
یقین که صورت جانها تمام بتوان دیدازان صفا که در آن سینه چو بلور است
هوش مصنوعی: قطعاً میتوان چهره روحها را به طور کامل مشاهده کرد، از آن روشنی و صفایی که در سینهای وجود دارد که مثل بلور است.
به کوی تو نه عجب گور عاشقان، عجب استکه هم خود از گل عشاق خشت بر گور است
هوش مصنوعی: در محل تو، جای شگفتی نیست که عاشقان دفن شدهاند؛ چیزی که شگفتآور است، این است که خودت نیز از گل عاشقان ساخته شدهای و بر مزارشان خاک شدهای.
دکان زهد ببستند عاشقان امروزکه از سواریت آفاق پر شر و شور است
هوش مصنوعی: امروز عاشقان دیگر به زهد و پرهیز روی نیاوردند، چرا که شور و هیجان و زیبایی تو همه جا را فراگرفته است.
هزار جلوه مقصود می کند گردونولی چه سود که چشم امید ما کور است
هوش مصنوعی: هزاران زیبایی و جلوه‌های جذاب در دنیا وجود دارد، اما چه فایده که ما نمیتوانیم به آنها امیدوار باشیم و چشممان به آنها نمیبیند.
فراز کنگره وصل کی توان رفتنکه رشته کوته و بازوی بخت بی زور است
هوش مصنوعی: در اینجا به این معنا اشاره میشود که نمیتوان به سراغ وصول و ارتباطی عمیق رفت، زیرا موقعیت و شانس در دسترس نیست و شرایط محدود است.
ربوده چشم تو هم دین و هم دل خسرومگر که عادت آن ترک غارت و عور است
هوش مصنوعی: چشم تو بهگونهای است که هم عشق و هم ایمان را از من گرفته است، مگر اینکه عادت آن دختر ترک این است که دل و دین را غارت کند و برهنه سازد.