شمارهٔ ۳۵۳
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیبایی‌های شب و سحر می‌پردازد و بیانگر حالتی است که در آن باده نوشی و لذت بردن از زندگی با عشق و زیبایی تلفیق شده است. شاعر می‌گوید که در این زمان خوش، باده نوشی و عشق به محبوب ضروری است و نوشیدن باده باعث فراموشی و رهایی از غم‌ها می‌شود. او به زاهدان و خشک‌اندیشان انتقاد می‌کند و می‌گوید که مست بودن و شاد بودن بهتر از زندگی بی‌خبر و بی‌احساس است. شاعر همچنین به عفو خداوند اشاره می‌کند و از اهمیت عشق و لذت‌های زندگی می‌گوید، حتی اگر این لذت‌ها در نظر بعضی‌ها گناه باشد.
شب گذشته ست و اول سحر استبانگ بلبل به می نویدگر است
هوش مصنوعی: شب گذشته به پایان رسیده و صبح زود نزدیک است، صدای بلبل نویدبخش خوشی و شادابی است.
وقت او خوش که در چنین وقتیباده بر دست و نازنین به بر است
هوش مصنوعی: زمانی خوش و دلپذیر است که در آن جام باده در دست و معشوقهای در آغوش داشته باشیم.
کشتی باده نه به کف، باریعمر ازینسان رود چو بر گذر است
هوش مصنوعی: زندگی مانند یک کشتی پر از نوشیدنی است که در دست ما نیست و به سرعت میگذرد. زمانی که این عمر گرانبها از ما میگذرد، نمیتوانیم آن را نگه داریم و باید از لحظهها استفاده کنیم.
چند گویی که مست و بی خبریهر که او مست نیست بی خبر است
هوش مصنوعی: به چه مقدار صحبت میکنی از حال کسی که مست و بی‌خبر است؟ هر کسی هم که مست نیست، بی‌خبر است از حال او.
صرفه خشک زاهدان را بادهر چه ما راست در شراب تر است
هوش مصنوعی: زاهدان که به خودداری و پرهیز معروفند، تنها در خشکسالی و احتیاط زندگی میکنند، اما برای ما، زندگی کردن در لذت و شادابی که در شراب نهفته است، شیرینتر و دلپذیرتر است.
ساقیا، غوطه ده مرا در میکه می آشام شعله در جگر است
هوش مصنوعی: ای ساقی، مرا در می فرو ببر، زیرا که نوشیدن این می، مانند آتش در دل من است.
گر چه بد مستی است عیب حریفکندن ریش محتسب هنر است
هوش مصنوعی: هرچند مستی ایرادی دارد، اما توانایی شکننده کردن موهای ریش مأمور پلیس هنری است.
گر به میخانه مفسدان شرابپادشاهند، بنده خاک در است
هوش مصنوعی: اگر در میخانه، مفسدان شراب بنوشند و خود را پادشاه بدانند، من که فردی حقیر هستم، در حقیقت ارباب آنها نیستم.
خسروا، چند از گنه ترسیرو که عفو خدای معتبر است
هوش مصنوعی: ای انسان! چرا از گناه کردن میترسی؟ زيرا عفو و بخشش خداوند بزرگ و با اعتبار است.