شمارهٔ ۴۵۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حسرت و اندوه شاعر است. او به زیبایی و لطافت معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید هر بار که چشمانش به او می‌افتد، احساس درد و شادی توأمان می‌کند. شاعر از غم و شادی خود در زیر دیوار معشوق سخن می‌گوید و می‌افزاید که این احساسات در پی دیدن معشوقش به سراغش می‌آیند. او همچنین از نگرانی‌اش درباره از دست دادن معشوق می‌گوید و اینکه چطور ممکن است خاکستر عشق او به یک شعله تبدیل شود. در نهایت، شاعر از این می‌نالد که در غم معشوقش، دیگران شنونده‌ی دردهای او نیستند و ابراز می‌کند که زندگی بدون دیدار معشوقش برایش غیرقابل تحمل است.
به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتدهمه شب تا سحر خار و خسک در بسترم افتد
هوش مصنوعی: هر بار که چشمان من بر چهره زیبای تو می‌افتد، در طول شب تا سپیدهدم، حسرت و درد در قلبم جای میگیرد و افکار ناراحتکننده مانند خار و علف هرز در ذهنم میروید.
مرا هم چشم من کشته است و هست اینها همه از منکه لعلی دم به دم زین دیده پر گوهرم افتد
هوش مصنوعی: چشم من هم به اندازهای مرا مجروح کرده که این درد و رنجها همه ناشی از وجود من است. بهطوریکه هر لحظه اشکهای گرانبهایی از این چشمانم فرو میریزد.
ز گریه زیر دیوار تو هم غمناک و هم شادمغم آن کافتد و شادی آن کان بر سرم افتد
هوش مصنوعی: با وجود اشکهایی که پای دیوار تو میریزم، در دل هم احساس غم دارم و هم شادی. غم از آنچه که از دست رفته و شادی از آنچه که بر سرم نازل شده است.
چه سوزی هر دمم، یکباره سوز و هم به بادم دهکه ترسم شعله افتد هر کجا خاکسترم افتد
هوش مصنوعی: هر لحظه در دل من آتش و اشتیاقی وجود دارد، باید به من فرصتی بدهی تا این شعله تندتر شود. نگرانم که اگر به حال خود رها شوم، این شعله میتواند به هر جا که خاکسترم باشد، آسیب بزند.
چو نیلوفر کبودم شد رخ از کرب و محالست اینکه روزی تاب آن خورشید بر نیلوفرم افتد
هوش مصنوعی: من مانند نیلوفر آبی هستم که به خاطر کرب و دشواریها، صورتم زرد و پژمرده شده است. و دستیابی به چنین روزی که نور خورشید بر من بتابد، کاملاً ناممکن به نظر میرسد.
نگشتی نالش کس باورم و اکنون که غم دیدمبه تزویر ار کسی نالش کند هم باورم افتد
هوش مصنوعی: کسی به درد و ناله من توجه نکرد و حالا که خودم غم را تجربه کردهام، حتی اگر کسی به دروغ هم ناله کند، باز هم به حرف او باور نخواهم کرد.
بدینسان، خسروا، چون زنده مانم، وه که گر روزینبینم ناگهش، سودای روز دیگرم افتد
هوش مصنوعی: به این ترتیب، ای خسرو، وقتی که زندهام، وای از روزی که ناگهان او را نبینم، در این صورت، فکر و آرزوی دیدن او در روزهای آینده به سراغم میآید.