شمارهٔ ۵۲۹ - امیرخسرو دهلوی

هر کس که تقرب ز وصال تو نجویدواندر ره ادراک جمال تو نپوید

فردا که شب وعده دیدار سر آیدرهبر نبود سوی تو چندان که نجوید

فردا که تو در گلشن فردوس خرامیطوبی، ادب آنست، که در راه نروید

شک نیست که چرخ از پی صد دور بیایدمهر تو ز هر ذره خاکم که ببوید

فریاد ز غوغای رقیبان که نمانندتا با تو کسی درد دل خویش بگوید

دیدار حرام است کسی را که چو خسرواز دیده به خون دل خود دست بشوید