شمارهٔ ۵۹۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی اشاره می‌کند. او به ساقی (سرویس‌دهنده) دستور می‌دهد که باده را بیاورد و از همراهان می‌خواهد که در این لحظات شاداب و پر از گل و غنچه، ساده و خالص باشند. شاعر به اهمیت لحظه حال تأکید کرده و می‌گوید زمانی که غنچه (نماد عشق) باز می‌شود، باید به شکوفایی و زیبایی گل توجه کرد. او زندگی، عشق و خوشی‌های آن را ارزشمند می‌داند و به هم‌نشینان پیشنهاد می‌کند که از این لحظات بهره‌مند شوند. همچنین، او به اهمیت عشق و معشوقه در زندگی اشاراتی دارد.
هنگام گل است و باده بایدساقی و حریف ساده باید
هوش مصنوعی: زمانی است که گلها شکوفا شدهاند و باید نوشیدنی وجود داشته باشد. در این لحظه، باید همسفر و همراهی بیتکلف و بیریا حضور داشته باشد.
گر غنچه گره بر ابرو افگندپیشانی گل گشاده باید
هوش مصنوعی: اگر غنچهای ابروهایش را درهم بکشد، باید پیشانی گل باز باشد.
ساقی برخیز و یاربنشانکاین شسته و آن ستاده باید
هوش مصنوعی: بیا، ای ساقی، برخیز و بیا تا شراب را پر کنیم و آنکه شسته است را هم آماده کنیم؛ زیرا اکنون وقت آن است که از سر شادابی و سرمستی بهره‌مند شویم.
جان است پیام اهل دل راجانی که به کف نهاده باید
هوش مصنوعی: جان انسان، پیام و اندیشههای واقعی دلها را درک می‌کند و کسی که زندگی خود را در این راه گذاشته، باید به این نکته توجه داشته باشد.
وانگاه حریف ساده و مستدر دست من اوفتاده باید
هوش مصنوعی: در آن لحظه، فردی بیخبر و سرخوش به راحتی در دستان من قرار میگیرد.
خسرو، ز بتان کرشمه بد نیستمعشوقه خود مراده باید
هوش مصنوعی: خسرو، از زیباییهای بتان نباید دلخور شود، زیرا معشوقهاش باید شایسته و باارزش باشد.