شمارهٔ ۶۸۹
هوش مصنوعی: شعر درباره تأثیرات عشق و جدایی است. شاعر با ورود باد صبح و بوی آشنا، یاد و خاطرات معشوق را تجدید می‌کند و از دل شیدا و دلتنگی می‌گوید. او به زاهدانی اشاره می‌کند که ممکن است از ورای دیوارهای خلوت خود بیرون بیفتند و تماس دوباره با دنیای عشق را تجربه کنند. شاعر به زیبایی و فریفتگی معشوق خیره می‌شود و خواستار دیدار اوست. او از جدایی و فراق نزدیکانش ناله می‌کند و از معشوق می‌خواهد که بی‌مهری نکند، زیرا زمان جدایی را به یاد می‌آورد. در نهایت، شاعر با اشاره به قربانی شدنش برای عشق، ابراز امیدواری می‌کند که روزی به وصال معشوق برسد.
باز باد صبح بوی آشنایی می دهدآب چشم مستمندان را روایی می دهد
هوش مصنوعی: باد صبحگاهی بوی آشنایی را منتقل می‌کند و اشکهای افرادی که در اندوه هستند، داستانی از درد و غم را بازگو می‌کند.
بین که چندین زاهد از خلوت برون خواهد افتادباد را کان زلف شغل عطرسایی می دهد
هوش مصنوعی: بنگر که چگونه زاهدان زیادی از تنهایی خود خارج خواهند شد، زیرا وجود باد، از زلفی که عطر پاشی می‌کند، بویی دلنشین به فضا میافکند.
ای رخت آشوب و چشمت فتنه و زلفت بلادل نگر کو با کیانم آشنایی می دهد
هوش مصنوعی: ای لباس تو مسبب آشفتگی من است و چشمانت باعث تحریک و زلفت دردسر، دلم را به یاد کسی میاندازد که با من آشنایی دارد.
هم به حق دوستی کت دوست می دارم به جانخوی تو گرچه نشان بی وفایی می دهد
هوش مصنوعی: من به دوستی تو علاقهمند هستم و جانم را برای تو میدهم، هرچند که نشانههایی از بیوفایی از تو مشاهده میکنم.
وه که باری روی زیبا باز کن تا بنگرمتا هنوزم دیده لختی روشنایی می دهد
هوش مصنوعی: با کمال میل، زیبایی رخسار تو را به تماشا مینشینم، تا هنوز چشمانم لحظهای نور و روشنایی دارند.
آمدم بر آستان دولتت امیدوارکیست کو درویش را راه گدایی می دهد؟
هوش مصنوعی: به دربار تو آمدم با امید، آیا کسی هست که به درویش کمک کند و راهی برای گدایی او باز کند؟
گفتی از دست فراق ما نخواهی برد جانتو چه گویی خود که ما را دل گوایی می دهد؟
هوش مصنوعی: تو گفتی که دیگر نمیتوانی دوری ما را تحمل کنی، حالا خودت چه میگویی وقتی دل ما چنین به تو وابسته است؟
خود مکن بیگانگی با ما، چو می دانی که چرخآشنایان را ز یکدیگر جدایی می دهد
هوش مصنوعی: با ما بیگانه نشو، چون میدانی که زمان و سرنوشت، دوستان را از یکدیگر دور می‌کند.
خون خسرو رایگان مزد رقیبت بر من استگر به یک شمشیرم از دستت رهایی می دهد
هوش مصنوعی: خون خسرو به راحتی به مبلغی برای رقیبت تبدیل شده است، حتی اگر با فراهم کردن یک شمشیر بتوانم از چنگالت رها شوم.