شمارهٔ ۸۳۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حالت مستی و غفلت خود اشاره می‌کند که از خود بی‌خبر است و در کنار دو دوست صمیمی، اما تنها مانده است. او به عشق و احساسات پیچیده‌ای که نسبت به محبوب خود دارد، می‌پردازد و از غم و درد درونی خود شکایت می‌کند. شاعر از چشم‌های محبوب سخن می‌گوید که همچون بلایی بر او آمده و حال و روزش را تیره کرده است. اما در عین حال، او به بی‌خبری خود از برخی اوضاع و احوال زندگی‌اش اعتراف می‌کند و از محبوبش می‌خواهد که او را ببخشد. در آخر، شاعر به این نکته می‌رسد که عشق و غم ناشی از آن جدای از حضور یا عدم حضور محبوب، همچنان در زندگی‌اش وجود دارد.
دی مست بوده ام که ز خویشم خبر نبودمن بودم و دو محرم و یاری دگر نبود
هوش مصنوعی: من در حالتی از مستی بودم که حتی از حال خودم بی‌خبر بودم. فقط خودم و دو دوست نزدیک بودیم و هیچ کس دیگری نبود.
می رفت آن سوار و بر او بود چشم منمی شد ز سینه جان و در آنم نظر نبود
هوش مصنوعی: سوار در حال رفتن بود و من به او نگاه میکردم. در آن لحظه، جانم از دل خارج میشد و توجه من هیچجا غیر از او نبود.
سوز دلم بدید و ز چشمش نمی نریختاین یار خانه سوخته را اینقدر نبود
هوش مصنوعی: دل من به شدت دچار درد و سوز است، اما این معشوق به قدری بیتفاوت است که حتی اشکی هم از چشمانش نمیریزد. گویا برای او، درد من و سوختن دل خانهام اهمیتی ندارد.
دیوانه کرد عاشقی و بیدلی مرایارب، دلم که برد، کجا شد، مگر نبود؟
هوش مصنوعی: عشق و دیوانگی مرا به حالت بیتابی واداشت، ای خدا! حالا که دل من را برد، آن کجا رفت؟ آیا اصلاً وجود نداشت؟
خوش بوده ام که با تو نگاهی نداشتمباری ز آب دیده ام این درد سر نبود
هوش مصنوعی: خوشحالم که هیچ وقت با تو نگاهی نداشتم، چون اگر داشتیم، این درد و رنجی که از اشکهایم میکشم، وجود نداشت.
دوش آمدی و معذرتی گر نکردمتمعذور دار از آنک ز خویشم خبر نبود
هوش مصنوعی: دیشب تو آمدی و اگر از من عذرخواهی نکردم، مرا ببخش؛ چون خبری از خودم نداشتم.
بر من ز روزگار بسی فتنه می گذشتچشمت بلا شد، ارنه به جانم خطر نبود
هوش مصنوعی: از روزگار خیلی مشکلات و فتنهها بر من گذشته است، اما تنها نگاه تو باعث شد که به جانم خطر بیفتد.
پیوسته روز غمزدگان تیره بود، لیکاز روزگار تیره من تیره تر نبود
هوش مصنوعی: روزهای غمگین همیشه تاریک و پژمرده بودند، اما هیچ کدام از این روزها به اندازه روزگار تاریک من نبود.
خسرو ز بهر عشق گذشته چه غم خوری؟چون رفت، گومباش، اگر بود و گر نبود
هوش مصنوعی: خسرو برای عشق چه نگرانیای داری؟ وقتی رفته، دیگر نزنید به سر خود، چه باشد و چه نباشد.