شمارهٔ ۸۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنج دل شاعر می‌پردازد. شاعر به نشانه‌های بلا و مصیبت اشاره می‌کند و از بیداری بختی که به ناگهان خواب رفته، گله دارد. او به عشق و لذت‌هایی که به خواب رفته‌اند، اشاره می‌کند و عقلش که زمانی در شادی و خوشی با او بود، اکنون به تنگی دلش واکنش نشان می‌دهد. همچنین، او به نماد قفس و پرنده‌ای که در آن بوده، اشاره می‌کند که اکنون قفس شکسته و به آشیانه‌اش بازگشته است. در انتها، شاعر از حسد و کینه‌های اطرافش صحبت می‌کند و ابراز غم و رنج ناشی از آن‌ها را می‌کند. این شعر به عمق احساسات و حالات روحی شاعر پرداخته و به تضادهای موجود در زندگی اشاره می‌کند.
باز این دلم خدنگ بلا را نشانه شدوین زهر ماروش به سوی ما روانه شد
هوش مصنوعی: دلم دوباره به سوی مشکلات نشانه رفته و این زهر مار به سمت ما در حال حرکت است.
بیدار بخت ما که تو دیدی، به خواب رفتوان عیشهای خوش که شنیدی، فسانه شد
هوش مصنوعی: ما که بیدار و خوشحال بودیم، حالا به خواب رفتهایم و آن لذتها و شادیهایی که شنیدی، به افسانهای تبدیل شدهاند.
عقلی که در فراخی عیشم رفیق بودچون دید تنگی دل من بر کرانه شد
هوش مصنوعی: عقلی که در زمان خوشیها همراه من بود، وقتی که تنگدلی و ناراحتیام را دید، از من دور شد و رفت.
مرغی که آسمان قفس بود میهمانبنگر قفس شکست و سوی آشیانه شد
هوش مصنوعی: مرغی که در قفسی بود، اکنون را به یاد داشته باش که قفس شکسته و او به سوی خانهاش پرواز کرده است.
آن سر که صوفیانه کلاهش گران نمودبهر بتان، سبوکشِ خَمّارخانه شد
هوش مصنوعی: سر آن کسی که به خاطر بتیان، کلاهی سنگین و پربها بر سر گذاشته، در حقیقت به سبکی و بیخیالی در میخانه میرسد.
صوفی که داغ را به هزار آب دیده شستزاهد بد، ارچه مست شراب مغانه شد
هوش مصنوعی: صوفی که با هزاران اشک خود زخم دل را شستشو کرد، زاهدی است بد، هرچند که به مستی شراب مغان گرفتار شده باشد.
دوری هجر خود رگ جانم گسسته بودتیغی که زد رقیب بدانم بهانه شد
هوش مصنوعی: دوری از عشق، مرا به شدت آزرده و ناراحت کرده بود، و آن زخمی که رقیب به قلبم زد، بهانهای شد برای نشان دادن این درد.
گه کاهشی ز دشمن و گه طعنه‌ای ز دوستمسکین کسی که بسته بند زمانه شد
هوش مصنوعی: گاهی از دشمنان کملطفی میبیند و گاهی هم از دوستانش طعنه میشنود. انسان بیچارهای که در چنگال سرنوشت گرفتار شده است.
خسرو ز بس غبار حسد خاک می‌خوردزان خاک ره که لازم آن آستانه شد
هوش مصنوعی: خسرو بهخاطر حسادت زیاد، در غبار و خاکی که به پای آستانه میریزد، قرار گرفته و از آن خاک میخورد.