شمارهٔ ۸۸۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و زیبایی دلبرش صحبت می‌کند. او بیان می‌کند وقتی معشوقش با زیبایی خود ظاهر می‌شود، آروزها و آلام جانش فراوان می‌شود. شاعر از اشک و حسرتش می‌گوید که در نبود معشوق، هزار گل خونی در دلش سر برمی‌آورد. او به زیبایی چهره دلبرش اشاره می‌کند و می‌گوید که وقتی او به پرده می‌آید، هزاران یوسف از چاه بیرون می‌آیند. شاعر همچنین از تاثیر چشمان معشوقش بر مردم بیگناه می‌گوید و از معشوقش می‌خواهد که به حال او، که عاشق و بیچاره است، نگاهی بیفکند.
شبی که دلبرم از بام همچو ماه برآیدز جان سوخته ام صد هزار آه بر آید
هوش مصنوعی: شب که محبوبم مانند ماه از بام خانهاش ظاهر شود، از دل سوختهام صد هزار آه بیرون خواهد آمد.
به منزلی که گذشتی ز آب دیده ام، ای جانهزار لاله خونین ز خاک راه برآید
هوش مصنوعی: تو از منزل و مکانی عبور کردی که من در آنجا به شدت گریستهام. ای جان، چنانچه خون من بر روی زمین بریزد، هزاران لاله خونین از آن بر خواهند خواست.
ز پرده چون به در آیی برای دیدن رویتهزار یوسف کنعان ز قعر چاه برآید
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و جذابیت چهره شخصی اشاره دارد که وقتی از پشت پرده ظاهر می‌شود، دیگران را به یاد یوسف کنعانی میاندازد. یعنی به قدری زیباست که هزار یوسف از عمق چاه نیز برای دیدن او به سطح می‌آیند. زیبایی او چنان جاذبهای دارد که حتی کسانی که به دور افتادهند، در برابر آن مقاومتی ندارند و به سوی او می‌آیند.
چه عشوه، و چه کرشمه، چه دلبریست که چشمت؟همه به مردم مسکین بیگناه برآید
هوش مصنوعی: چشمان تو چه زیبایی و جذابیتی دارد! همه این زیباییها بر دلهای بیگناه و درمانده مردم تأثیر میگذارد.
ز حال خسرو مسکین نظر دریغ مفرماکه کار ما ز تو، ای جان، به یک نگاه برآید
هوش مصنوعی: از حال خسرو بیچاره دلنگرانی نکن که فقط یک نگاه تو، ای جان، میتواند به همه مشکلات ما پایان دهد.