شمارهٔ ۱۰۰۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر چنین دلبری در جایی ظاهر شود، همه جا تحت تاثیر او قرار می‌گیرد. او تشبیه می‌کند که قد معشوق مانند شاخ و برگ گلستان است و اگر همچون سرو در لباس زیبا ظاهر شود، زیبایی‌اش در همه جا جلب توجه می‌کند. با این حال، در کنار زیبایی آن، شور و شوقی نیز به وجود می‌آید و از دل عاشقان ناله‌ای بلند می‌شود. شاعر در انتها از محبوب خود می‌طلبد که لطفی کند و به او فرصتی برای درخواست حاجت و کمک بدهد.
اگر دلبری چون تو جایی برآیدبه هر جا که شنید بلایی برآید
هوش مصنوعی: اگر معشوقی زیبا و دلربا در جایی ظاهر شود، در هر کجا که خبر از مشکل یا بحران بیاید، همه متوجه او خواهند شد.
قد تست چون در گلستان در آییاگر سروی اندر قبایی برآید
هوش مصنوعی: وقتی به گلستان قدم میگذاری، اگر سرو قدبلندی با لباس زیبا نمایان شود، تو هم چون او قد راست کن.
برآید به هر جا گل، اما چو رویتبه نزدیک ما دور جایی برآید
هوش مصنوعی: هر جا که گل و زیبایی باشد، وجود تو به همه آنجاها رنگ و بویی خاص میدهد، اما هیچ کجا نمیتواند به نزدیکی تو باشد.
به کوی تو هر سال از خون خلقیزهر سبزه مردم گیایی بر آید
هوش مصنوعی: هر سال در کوی تو، به خاطر جان باختن انسانها، سبزهای از خون آنها میروید.
رسد ناله من ز پیشت به جاییکه از هفت گنبد صدایی برآید
هوش مصنوعی: صدای ناله من به جایی میرسد که حتی از هفت گنبد نیز صدایی به گوش میرسد.
عنایت کن اندر حق بنده خسرومگر از تو کار گدایی برآید
هوش مصنوعی: لطفاً به خاطر بندهای که تحت نظر توست، توجه کن و مبادا کمکی که نیاز دارم از دست نرود.