شمارهٔ ۱۰۳۴ - امیرخسرو دهلوی

یاران که بوده اند ندانم کجا شدند؟یارب، چه روز بود که از ما جدا شدند؟

گر نوبهار آید و پرسد ز دوستانگو، ای صبا، که آن همه گلها گیا شدند

ای گل، چو آمدی ز زمین گو چگونه اند؟آن رویها که در ته گرد فنا شدند

آن سروران که تاج سر خلق بوده انداکنون نظاره کن که همه خاک پا شدند

دنیاست خونبهای بسی خلق، وین زمانبسیار کس که بر سر این خونبها شدند

خورشید بوده اند که رفتند زیر خاکآن ذره ها که چون همه اندر هوا شدند

آنها که سیمیای جهان شان فریب دادبگذاشتند کنج و پی کیمیا شدند

بازیچه ایست طفل فریب این متاع دهربی عقل مردمان که بدین مبتلا شدند

کس را چه شد که نقد مرادی نمی رسدمانا که خازنان فلک بینوا شدند

خسرو، گریز کن که وفا نیست در جهانزاهل جهان که همچو جهان بی وفا شدند