شمارهٔ ۱۰۴۶
هوش مصنوعی: این شعر حاکی از دل‌سوزی و عشق است. شاعر از حسرت و درد خود می‌گوید و به معشوق اشاره می‌کند که او به سوزش دل او اهمیت نمی‌دهد. شاعر به احساساتی چون عشق و درد در روابط انسانی پرداخته و به غیرت و آتش عشق اشاره می‌کند. او در نهایت بر این نکته تأکید می‌کند که عشق واقعی فقط بین دوستان وجود دارد و بی‌توجهی به عواطف دیگران می‌تواند موجب آتش‌سوزی دل دوستان شود. به طور کلی، شعری است درباره عمق عشق، درد جدایی و اهمیت فهمیدن احساسات یکدیگر.
تو کز سوزم نه‌ای واقف، دلت بر من نمی‌سوزدمرا آنجا که جان سوزد، ترا دامن نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: تو که از درد و سوز من آگاهی نداری، دل تو برای من نمی‌سوزد. در حالی که جان من به شدت میسوزد، حالی تو به آن احساس نزدیک نمیشوی.
ز غیرت سوختم، جانا، چو در غیرم زدی آتشتو آتش می‌زنی در غیر و غیر از من نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: عزیزم، به خاطر غیرت خودم سوختم، چون تو در دلم آتش به پا کردی. تو هر روز آتش می‌زنی به دیگران، اما تنها من هستم که از این آتش آسیب میبینم.
رخت کز دانه فلفل نهاده خال بر عارضکدامین روز کان یک دانه صد خرمن نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: شما با زیبایی و جذابیتی که در چهرهتان دارید، مانند خالی هستید که بر اثر دانه فلفل بر روی پوستتان نشسته است؛ این زیبایی در روزی به وجود آمده که تنها یک دانه از آن می‌تواند زندگی و قلب هزاران نفر را تحت تاثیر قرار دهد.
نسازد دوست جز با دوست تا سوزد دل دشمنتو چندین دوست می‌سوزی که کس دشمن نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: دوست با دوست نمیتواند دوستی کند مگر اینکه دل دشمن تو بسوزد. پس چرا تو اینقدر برای دل دوستانت ناراحتی میکنی وقتی که کسی برای دل دشمن تو ناراحتی نمیکند؟
مزن بی‌گریه، خسرو، دم، اگر از عشق می‌لافیکه مردم از چراغ دیده بی‌روغن نمی‌سوزد
هوش مصنوعی: اگر عاشق هستی و از عشق سخن میگویی، نباید بیدلیل بخندی یا بیاحساس باشی؛ چراکه عشق واقعی به گونهای است که نمیتوان بدون اشک و احساس در مورد آن صحبت کرد. مردم نمیتوانند مثل چراغی که بدون روغن است، بسوزند و درخشان باشند. پس باید عمیقاً احساس کنی و بروز بدهی.