شمارهٔ ۱۰۵۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره عاشقی و دردهایی است که عاشق به خاطر عشقش متحمل می‌شود. شاعر اشاره می‌کند که عشق حقیقی، عشقی است که جان را فدای معشوق می‌کند و این عشق از آب و گل جداست. او به تأثیر قوی معشوق بر دل عاشق و احساساتش می‌پردازد و می‌گوید که حتی بعد از مرگ هم یاد او در دل او زنده خواهد ماند. شاعر در نهایت به وضع خود اشاره می‌کند که در غم عشق، دلی پر از خون و نابسامانی دارد و به بی‌پولی خود که نمی‌تواند دردی از عشق را تسکین دهد، اعتراف می‌کند. او می‌گوید که هیچ چیزی نمی‌تواند شدت احساسات عاشقانه‌اش را توصیف کند، زیرا زبانش در بیان این احساسات ناکام است.
در گریه خون عاشقی کو خان و مان راتر نهدعاشق نخوانندش، مگر آنگه که جان راتر نهد
هوش مصنوعی: در عشق، اگر محبوب را از دست بدهی و دلت پر از غم و اندوه شود، دیگر نمیتوانی به خانه و زندگی خود فکر کنی. تنها در صورتی میتوانی عاشق واقعی نامیده شوی که جان خود را فدای عشق کنی.
عشقی کز آب و گل بود، مژگان به حیله تر کندسیلی که از بامی رسد، جز ناودان راتر نهد
هوش مصنوعی: عشقهایی که از مواد طبیعی ساخته شدهاند، با چشمان زیبا و فریبنده خود میتوانند دل را به درد آورند. اما این سیلابها، که ناگهان از بلندی فرو میریزند، فقط به ناودانها میریزند و به دیگر جاها آسیب نمیرسانند.
مژگان و ابرو را نشاند از مستی اندر خون منچون ترک را ره دادمی، تیر و کمان راتر نهد
هوش مصنوعی: مژگان و ابرو به خاطر مستی من را به حالت غم واندختند؛ همانطور که وقتی تیر و کمان را رها میکنم، ترک (عشق) را هم به حال خود میگذارم.
گویند بعد از مردنم، کان مست ن بر خاک منچندان فشاند جرعه ها کین استخوان راتر نهد
هوش مصنوعی: میگویند پس از مرگم، مینوشند و تا حدی شراب بر خاک من میریزند که این استخوانها را در بر بگیرد و در خاک دفن کند.
مهمان من شو یکدمی تا پیش تو پر خون دلمخونابه ها ریزد برون، جان و جهان راتر نهد
هوش مصنوعی: می‌گوید: لحظهای مهمان من باش، تا زمانی که در حضورت، درد و رنج دلم از بین برود و آرامش به جان و دلم برگردد.
هر جا که از تو خوی چکد، من خشک جانی برکشممفلس که نقدی نیستش، لابد همان راتر نهد
هوش مصنوعی: هر جا که از تو بویی به مشام برسد، من به عنوان یک انسان بیچیز و بیپول، جانم را در میآورم. بیگمان، همان جا را شکل میزنم و میسازم.
مشنو که خسرو را زبان در ذکر جانان خشک شدکان خشک لب جز در سخن گه گه زبان راتر نهد
هوش مصنوعی: نشنیدهام که خسرو درباره محبوبش سخنی بگوید که زبانش به خاطر عشق خشکیده باشد؛ زیرا لبهای خشک او تنها در مواقعی خاص به سخن میآید.