شمارهٔ ۱۰۸۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف محبوب و زیبایی‌اش می‌پردازد و از نور و جاذبه‌ی آن سخن می‌گوید. او از عشقش به معشوق می‌نویسد و تأثیر عمیق آن بر دل و زندگی‌اش را بیان می‌کند. شاعر به بت‌پرستی دل‌ها و تأثیرات عاطفی آن اشاره می‌کند و خود را به دلیل علاقه به معشوقش در وضعیت خاصی قرار می‌دهد. او به درد و رنج شب‌هایش اشاره می‌کند و می‌خواهد که محبوبش حال او را درک کند. در نهایت، شاعر احساس ناتوانی و ناامیدی‌اش را در مقایسه با عشق و زیبایی معشوقش بیان می‌کند و به نوعی از فقدان خود می‌گوید.
ای چراغ جانم از شمع جمالت نور داربارک الله، چشم بد زان روی زیبادور دار
هوش مصنوعی: ای نور بخش جانم، از زیباییات روشنی میگیرد. خداوند تو را حفظ کند، و به خاطر آن چهرهی زیبا، از چشم بد دور بمانید.
چون دلم را بت پرستی نو شد اندر عهد توباری این بتخانه دیرینه را معمور دار
هوش مصنوعی: وقتی دل من در زمان تو به محبوبی جدید روی آورده است، بنابراین این مکان قدیمی عشق را زنده و شاداب نگهدار.
کار دل کردی، برافگن بعد ازین بنیاد عقلشحنه را چون دور کردی، دست در دستور دار
هوش مصنوعی: پس از آن که کار دل را به پایان رساندی و عقل را کنار گذاشتی، به دستورات عمل کن و از آنچه اطاعت می‌خواهد، دوری کن.
من نه آنم کز درت سر بر کنم تا زنده امگر اجل از کوی تو دورم کند، معذور دار
هوش مصنوعی: من فردی نیستم که از درگاه تو رو بگردانم. تا زمانی که زندهام، اگر ناگزیر شوم از محضر تو دور شوم، لطفاً مرا ببخش.
تا بدانی حال خون آشامی شبهای منجرعه ای زین باده پیش نرگس مخمور دار
هوش مصنوعی: برای این که متوجه شوی حال و روز من در شبهایم چقدر دردناک است، کمی از این شراب را در کنار نرگس مست بچش.
من به جان درمانده و تو ترک بدنامی کنیمی توانی، حال رسوایی چو من مستور دار
هوش مصنوعی: من دلم به شدت درگیر است و تو میتوانی از بدنامی خودت جلوگیری کنی؛ بنابراین، حالا که رسوایی من آشکار شده، سعی کن آن را پنهان کنی.
خسرو بیچاره مرد نقش شیرین تو نیستصورت فرهاد کش، در دفتر شاپور دار
هوش مصنوعی: خسرو در حالت ناچاری و بیچارگی است و نمیتواند شبیه شیرین باشد. او فقط باید مانند فرهاد در نقش خود، در محضر شاپور باشد.