شمارهٔ ۱۲۶۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از رنج‌ها و سختی‌های دل خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که از دنیا و هوس‌ها فاصله گرفته‌اند. با وجود ویرانی در دل، هنوز به تلاش ادامه می‌دهند و با امید به آینده، راهی را در پیش گرفته‌اند. شاعر به زیبایی و حقیقت اشاره کرده و می‌گوید که اگرچه نمی‌توان به زیبایی‌های مادی دست یافت، اما در جستجوی معانی عمیق‌تر و روحانی هستند و سعی دارند دیگران را نیز از غم و اندوه رهایی ببخشند. در نهایت، شاعر خود را در محضر حقیقت و معنی قرار داده و تلاش دارد تا مثالی از آن را به دیگران نشان دهد.
نبض دل شوریده رنجور گرفتیمو ایمن ز هوا و هوسش دور گرفتیم
هوش مصنوعی: دل بیقرار و خستهمان را به آرامش رساندیم و از وسوسهها و آرزوهای بیمورد دور نگه داشتیم.
زین خانه ویرانه چو شد سرد دل ماما راه در آن خانه معمور گرفتیم
هوش مصنوعی: وقتی که احساسات ما در این خانه خراب سرد و بیروح شد، ما به جای آنکه در آنجا بمانیم، تصمیم گرفتیم راهی دیگر پیدا کنیم و به زندگی خود ادامه دهیم.
گر راه دراز است، چه اندیشه که پنهانره توشه از آن منظر منظور گرفتیم
هوش مصنوعی: اگرچه مسیر طولانی است، چرا باید نگران باشیم، که از همان دیدگاه، توشه سفر را جمعآوری کردهایم.
در صورت حور ار نفسی نیست ز حسنشتا دیده ز دیدار چنان حور گرفتیم
هوش مصنوعی: اگر در چهرهی زیبا چیزی از خوشی وجود نداشته باشد، تا آنجا که ما از دیدن چنین حوری زیبا لذت میبریم.
ما مرده دلان را ز کف غم برهانیمچون روح نفس در نفس صور گرفتیم
هوش مصنوعی: ما افرادی که دلهای غمگینی داریم را از رنج‌ها نجات خواهیم داد، زیرا روح ما درون همدیگر نفوذ کرده و متصل شده است.
در حضرت سلطان معانی به حقیقتبردیم مثال خود و منشور گرفتیم
هوش مصنوعی: در محضر پادشاه معانی، حقیقت را به نمایش گذاشتیم و خود را شبیه او درآوردیم.