شمارهٔ ۱۲۷۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم و درد دلش سخن می‌گوید و احساس تنهایی و ناامیدی خود را ابراز می‌کند. او به یار و عشق خود اشاره می‌کند و می‌نویسد که غم فراق او به شدت او را آزار می‌دهد و هیچ‌کس نمی‌تواند درکی از حال او داشته باشد. شاعر از ناتوانی‌اش در بیان دردها و رازهای دلش می‌گوید و می‌افزاید که حتی آزار و دشنام‌های دیگران هم بر بار غمش می‌افزاید. او در انتها به شب و خواب پریشانش اشاره می‌کند و می‌پرسد که چه کسی می‌تواند درد او را درک کند. این شعر به خوبی عمق تنهایی و رنج عشق را به تصویر می‌کشد.
یارب، غم آن سرو خرامان به که گویم؟دل نیست به دستم، سخن جان به که گویم؟
هوش مصنوعی: پروردگارا، چطور میتوانم از غم آن معشوقهی زیبا بگویم؟ دل من در اختیارم نیست، پس با چه کسی صحبت کنم تا از عواطف درونیم بگویم؟
آه از دل من دود برآرد همه شب، آهکاین سوختگی غم هجران به که گویم؟
هوش مصنوعی: دل من در شبها غم و درد را به صورت دود بیرون میآورد و آه می‌کشد. چه بگویم از این سوختگی که ناشی از دوری و جدایی است؟
افسانه من ناخوش و کس محرم آن نیستاندک نبود، صبر فراوان به که گویم؟
هوش مصنوعی: داستان تلخ من کسی را نسبت به خودم مطلع نمیکند. آیا کم نیست صبر زیاد من در برابر این مشکلات که بخواهم آن را به زبان بیاورم؟
خونابه پیدا همه بینند خود از چشماحوال جگر خوردن پنهان به که گویم؟
هوش مصنوعی: همه میتوانند اشک و غم من را ببینند، اما آنچه که در دل دارم و دلم را میخورد، را نمیتوانم به کسی بگویم.
دردی ست در این سینه که همدرد شناسندبیدرد چو باور نکند، آن به که گویم؟
هوش مصنوعی: در این سینه دردی وجود دارد که تنها کسانی که خود دردی دارند، آن را درک میکنند. اگر کسی بیدرد باشد و این احساس را نفهمد، بهتر است که به او نگویید.
خوابش نگرم جان به لب آمد که برون دهمن نیم شب آن خواب پریشان به که گویم؟
هوش مصنوعی: خوابش را تماشا میکنم و جانم به لب آمده است، زیرا که در نیمه شب، او را میبینم و آن خواب آشفته را به زبان نیاورم بهتر از این است که بگویم.
دشنام دهد دشمن و تشنیع زند دوستچندین شنوم از که و چندان به که گویم؟
هوش مصنوعی: دشمنی به من بد و ناسزا می‌گوید و دوستی هم به من عیبجویی می‌کند. نمیدانم از چه کسی این همه حرفها را بشنوم و بهتر است که در جواب بگویم؟
من قصه دهم شرح و ز مستی ننهد گوشآن زودکش دیر پشیمان، به که گویم؟
هوش مصنوعی: من داستانی را تعریف میکنم، اما از شوری که در دل دارم، کسی نیست که به حرفهایم توجه کند. این شخصی که زود تصمیم میگیرد و بعد پشیمان میشود، چه فایدهای دارد که من این داستان را برایش بگویم؟
بلبل بکند ناله چو خسرو به سحرگاهچون نشنود آن سرو خرامان، به که گویم؟
هوش مصنوعی: بلبل در صبحگاهان با صدای غمگینی میخواند، اما چون آن سرو زیبا و دلربا صدایش را نمیشنود، به چه کسی میتوانم بگویم؟