شمارهٔ ۱۳۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان دردها و چالش‌های زندگی می‌پردازد. او از فداکاری‌هایی که کرده سخن می‌گوید و اینکه جانش را به خاطر عشق و آرزوها قربانی کرده است. شاعر اشاره می‌کند که اگرچه انسان‌ها در زندگی بدی‌ها و خوبی‌هایی انجام می‌دهند، اما همه این‌ها به نوعی محدوده‌اند و در نهایت ممکن است بی‌نتیجه باشند. او همچنین به ناامیدی و غم عمیقش اشاره می‌کند و اینکه در این دنیای پر از خاک و غبار، احساساتی چون عشق و درد را تجربه کرده است. در انتها، به عشق اشاره می‌کند که در حالی که درد را تسکین می‌دهد، اما در واقع درمانی برای آرزوهای او نیست.
ما عافیت نثار ره درد کرده ایمجان را به می برید عدم فرد کرده ایم
هوش مصنوعی: ما برای آرامش و سلامت خود، رنج و درد را انتخاب کردهایم و جان خود را در راه عشق فدای میکردهایم، به طوری که در این مسیر، زندگیامان را از دست دادهایم.
زین بحر آبگون چو کسی آب خوش نخورددل را ز آب خورد جهان سرد کرده ایم
هوش مصنوعی: اگر کسی از این دریا که رنگش به آبی خوش میزند، آب خوب ننوشد، دل خود را از این آبها سیراب نکرده، جهانی را که باید با محبت و شادی پر کند، سرد و بیروح کردهایم.
نیک است هر بدی که کند کس به جای منگر نیک و بد ز هر چه توان کرد کرده ایم
هوش مصنوعی: هر کس به جای من کار نیکی انجام دهد، خوب است، چه خوب و چه بد، ما از هر چیزی که توانستهایم، انجام دادهایم.
تا چند از طپانچه توان سرخ داشتن؟روی امل که پیش کسان زرد کرده ایم
هوش مصنوعی: چه مدت میتوانیم با دلی پر از درد و ناراحتی زندگی کنیم؟ در حالی که آیندهامان را به خاطر دیگران به خطر انداختهایم.
این سینه حریف که گردد ز خاک سیرکردیم پر غبار و چه در خورد کرده ایم
هوش مصنوعی: این سینه مانند کسی میماند که نمیتواند در برابر غم و اندوه مقاومت کند. ما از خاک و مشکلات زندگی پر از غبار شدیم و چه آسیبهایی را متحمل شدهایم.
از بهر آن که تیره کنیم آب آسماندهر از غبار سینه پر از گرد کرده ایم
هوش مصنوعی: برای آنکه آسمان زندگی را از غبار و کدورت بپوشانیم، سینۀ خود را که پر از غبار است، تیره کردهایم.
نظارگیست چشم در این چرخ مهره بازاین کعبتین در خور آن نرد کرده ایم
هوش مصنوعی: چشم ناظری در این دنیا به گردش افتاده است و ما با چرخش این زندگی، در واقع در تلاشیم تا به هدفی که در نظر داریم، برسیم. ما به بازی و تلاش در مسیر خود ادامه میدهیم تا به آن کعبه که مقصود ماست، دست یابیم.
ای عشق، درد بخش که درمان مراد نیستدرمان جان خسرو از این درد کرده ایم
هوش مصنوعی: ای عشق، تویی که درد را میدهی و درمان نمیکنی، ما جان خسرو را از این درد پر کردهایم.