شمارهٔ ۱۶۱۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنج عشق و جدایی می‌پردازد. گوینده از معشوقه‌اش غمگین است و احساس می‌کند که عشق او باعث سوزش و آتش در دلش شده است. او به غم و افسردگی ناشی از دوری از معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ کس نمی‌تواند جای او را پر کند. همچنین از زحماتی که برای معشوق کشیده، یاد می‌کند و حس می‌کند که همه اینها بی‌فایده است. در نهایت، او نسبت به بی‌وفایی و بی‌توجهی معشوقش به دیگران احساس ناراحتی می‌کند و از درد و رنج خود سخن می‌گوید که ناشی از این جدایی است. این شعر نمایانگر حسرت و عذاب عاشق است که برای معشوق خود جان می‌دهد، اما در عوض تنها درد و رنج می‌بیند.
عشق آتشم در جان زد و جانان ازان دیگرانما را جگر بریان شد و او میهمان دیگران
هوش مصنوعی: عشق مانند آتش در وجودم شعلهور شد و معشوقم به خاطر این عشق توجهی به من ندارد. این موضوع باعث شده که دل من بسوزد و او به مهمانی دیگران میرود.
ای مرغ جان، زین ناله بس، چون نیست جانان ز آن توبیهوده افغان می کنی در بوستان دیگران
هوش مصنوعی: ای مرغ جان، دیگر از ناله و زاری دست بردار، چرا که جانان (محبوب) تو اینجا نیست و تو بیهوده در باغ دیگران فریاد میزنی.
گه نقدِ جانْ لب را دهم، گه مایهٔ دل دیده رامن بوالفضولی می کنم، کالا از آن دیگران
هوش مصنوعی: گاه جانم را برای تو فدا میکنم، گاه اشک چشمانم را نثار میسازم. اما در این میان، توجه زیادی به کارهای دیگران دارم و چیزهایی که برای آنهاست را به خودم نمیزنم.
جویم ز پیران بی غمی، لیکن چنین بختم کجا؟با من جوان مردی کند بخت جوان دیگران
هوش مصنوعی: من به دنبال آرامش و خوشی از افراد باتجربه هستم، اما سرنوشتم طوری رقم خورده که گویا خوشبختی به دیگران تعلق دارد و جوانمردی با من نیست.
گر کشتنی شد بیدلی، تا کی ز خلقم سرزنش؟باری به تیغ خویش کش، چند از زبان دیگران؟
هوش مصنوعی: اگر قرار باشد که بیدل را بکشند، تا کی باید از انتقاد دیگران رنج بکشم؟ به هر حال، آن را با شمشیر خودم به پایان برسان، چرا باید تحت تأثیر سخنان دیگران باشم؟
بگذار میرم بر درت، منمای خوبان دگرمفرست خاک کوی خود بر آستان دیگران
هوش مصنوعی: اجازه بده که به در خانهات بروم، نگذار که دیگران از بهترینهای خود را به سوی من بفرستند. من فقط به خاک کوی تو پایبندم و به کسی دیگر فکر نمیکنم.
بر دیگران می بندی ام، ای چشمه حیوان، بکنچون خود بشستی از دلم نام و نشان دیگران
هوش مصنوعی: ای چشمه حیات، تو بر دیگران پرده میافکنی، پس همانطور که خود را از یاد دیگران پاک کردهای، دل مرا نیز از نام و نشان آنها خالی کن.
گویم که مردم از غمت، گویی که نتوان این قدرسهل است آخر، جان من، مردن به جان دیگران
هوش مصنوعی: میگویم که مردم از غم تو رنج میبرند، اما انگار این موضوع چقدر آسان است. جان من به خاطر دیگران جان می‌دهد.
تو سود کردی بنده را، من جان زیان دادم به تومپسند بهر سود خود چندین زیان دیگران
هوش مصنوعی: تو برای خودت سودهایی به دست آوردی که به من آسیب رسانده است. من جانم را به خاطر تو از دست دادم. به خاطر سود خود، از آسیب رساندن به دیگران خودداری کن.
تو می خوری، من درد و غم، یعنی روا باشد چنینشربت تو آشامی و تب در استخوان دیگران
هوش مصنوعی: تو نوشی، اما درد و رنجهای من ادامه دارد؛ آیا این درست است که تو از این معجون لذت ببری و من در رنج و بیماری دیگران بمانم؟
خسرو به تار موی تو جان می دهد دیگر جهانگر چه علی الرغم منی جان و جهان دیگران
هوش مصنوعی: خسرو به خاطر یک تار موی تو جانش را فدای تو می‌کند، حتی اگر جهان دیگری وجود داشته باشد که برتری تو را نادیده گرفته باشد، او به خاطر تو جان و جهان دیگران را نیز به خطر میاندازد.