شمارهٔ ۱۶۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تلخی عشق و تأثیر آن بر روح و جانش می‌گوید. او به زیبایی‌های معشوقش اشاره می‌کند و از درد و رنجی که عشق برای او به همراه دارد، سخن می‌گوید. شاعر به بازگشت صبا (باد محبت) و دلتنگی برای معشوق اشاره کرده و از حسرت کسانی صحبت می‌کند که نمی‌توانند زیبایی یار را ببینند و از طعنه‌های بیدردان رنج می‌برد. او در نهایت به جان خود اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق واقعی و دوستی با معشوقان، بر ایمان او تأثیر می‌گذارد. در کل، این شعر به بیان احساسات عاشقانه و عذاب‌های ناشی از جدایی و فراق می‌پردازد.
عیش من تلخ است ازان شکر لب شیرین سخنچون بخندد، ورچه باشد، هست در پروین سخن
هوش مصنوعی: زندگی من به خاطر دوستیهای تلخ دچار ناراحتی است، حتی اگر کسی با لبهای شیرین خود بخندد. در حقیقت، هر چه باشد، در کلام پروین (که میتواند به عشق، زیبایی یا حقیقت اشاره داشته باشد) وجود دارد.
مردنم نزدیک شد هنگام شربت دادنستکیست کارد یک سخن بر من ازان شیرین سخن؟
هوش مصنوعی: زمان مرگم نزدیک است و این زمانی است که باید به من شربت بدهند. کیست که با یک سخن شیرین، کارد را بر من بیاورد؟
بو که بریم، ای صبا، از بهر من بهر خداگه گهی جاسوسیی کن، زو دمی برچین سخن
هوش مصنوعی: ای نسیم، وقتی که به سفر میروی، برای من و به خاطر خدا گاهی نگاهی به او داشته باش و خبری از او بگیر.
کاش بیدردان بدیدندی رخ زیبای یار!تا نگفتندی به طعن بیدلان چندین سخن!
هوش مصنوعی: ای کاش کسانی که درد و رنجی ندارند، چهره زیبا و دلنشین محبوب را میدیدند! تا دیگر به طعنه و کنایه به بیدردان این همه سخن نمیگفتند!
ای که گویی «عشق چه بود»؟ باش تا از خون منبعد از آنت مرد خوانم، گر بگویی این سخن
هوش مصنوعی: ای کسی که میگویی عشق چیست؟ بگذار تا بعد از تو، از دلتنگی و غم من بگویم، اگر چنین سخنی را بگویی.
عاشقی وانگه مسلمانی، ندانی، ای سلیمدوستی چون با بتان افتد، رود در دین سخن؟
هوش مصنوعی: عشق و دین با هم نمیخوانند، ای سلیم. آیا نمیدانی وقتی دوستی با بتان داشته باشی، چگونه میتوانی از دین و ایمان صحبت کنی؟
بهترین روز آفتی می بینم از تو در جهانگفت من بشنو، مکن، جانا، بدین آیین سخن
هوش مصنوعی: بهترین روز را که به خاطر تو میبینم، در این دنیا همراه با نور و روشنایی است. اما من از تو میخواهم که به این حرفها گوش ندهی و با این موضوع از من فاصله بگیری، ای محبوب.
جادوان را لب بدوزد سوزن مژگان تووه که پیشت چون برآید از من مسکین سخن
هوش مصنوعی: سوزن مژگان تو چنان جادویی دارد که میتواند ساحران را مسحور کند، و من بیچاره چگونه میتوانم در برابر تو سخنی به زبان بیاورم؟
در هوای روی تو خون می چکاند از غزلخسرو رنگین سخن گر رنگ بازی زین سخن
هوش مصنوعی: در هوای چهرهات، به مانند خون، احساسات از من جاری میشود و مانند خسرو که با سخنان زیبا و رنگین صحبت می‌کند، من نیز در این گفتگو مشغول رنگآمیزی احساساتم هستم.