بخش ۱۰۶ - کشتن رامین زرد را به جنگ
هوش مصنوعی: در این متن، مبارزه‌ای میان دو شخصیت به نام‌های رامین و زرد توصیف می‌شود. رامین در میانه‌ی جنگی سخت، با شمشیر به میدان می‌آید و در نبرد با زرد، او را به شدت زخمی می‌کند. زرد که در این نبرد شکست می‌خورد، جان می‌بازد و این واقعه موجب اندوه و ناراحتی عمیق رامین می‌شود. رامین در غم از دست دادن برادرش، به سوگ نشسته و متوجه می‌شود که در جهان هیچ چیز پایدار نیست و کینه و جنگ همیشه در پس زیبایی‌ها و خوشی‌ها نهفته است. پس از آن، در صبح روز بعد، رامین به پیروزی و خوشی دست می‌یابد، اما تلخی از دست دادن زرد را نیز با خود به همراه دارد. این داستان به تضاد بین خوشی و غم، جنگ و صلح، و تقدیر انسانی می‌پردازد.
بجست از خواب زرد و تیغ برداشتکجا چون شیر در کوشش جگر داشت
هوش مصنوعی: از خواب غفلت بیدار شد و آماده مبارزه گردید، مانند شیر که برای رسیدن به هدفش شجاعت و عزم دارد.
چو پیل مست با رامین برآویختبیامد مرگ و از جانش درآویخت
هوش مصنوعی: مانند فیل مستی که با رامین دست به گریبان شده، مرگ ناگهان آمد و جانش را از او گرفت.
مرو را گفت رامین تیغ بفگنکه بر جانت گزندی ناید از من
هوش مصنوعی: رامین به مرو گفت که تیغ را بر سر خود نگهدار، چرا که از من هیچ آسیبی به تو نخواهد رسید.
منم رامین ترا کهتر برادرمنه جان را ز بهر کین بر آذر
هوش مصنوعی: من رامین هستم، برادری که جانش را به خاطر کینهای به آتش میزند.
بیفگن تیغ و دستت بند را دهکه بند از مرگ و از کشتن ترا به
هوش مصنوعی: تیغ و دستانت را بگذار کنار، چون این بندها که تو را از مرگ و کشتن محافظت میکنند، قابل اعتمادند.
سپهبد چون شنید آواز رامینز کین دل سیه گشتش جهان‌بین
هوش مصنوعی: زمانی که فرمانده از خبر صدای رامین مطلع شد، قلبش از کینه پر شد و دنیا را تاریک و سیاه دید.
زبان بگشاد بر دشنام رامینبه زشتی برد نیکو نامش از کین
هوش مصنوعی: دست از زبان برآورد و شروع به ناسزا گفتن به رامین کرد و به خاطر کینهاش، نام نیک او را زیر سوال برد.
به رامین تاخت چون شیر دژآگاهبزد شمشیر بر تارکْش ناگاه
هوش مصنوعی: رامین به سرعت و با قدرت به جلو میرفت، مانند شیری که به شکارش میشتابد. ناگهان با شمشیر بر سر دشمنش ضربهای زد.
سبک رامین سپر افگند بر سریکی نیمه سپر بفگند خنجر
هوش مصنوعی: رامین با نیمی از سپر خود به سمت یکی از دشمنان حمله کرد و خنجرش را از غلاف بیرون کشید.
بزد رامینه تیغی بر سر زردچنان زخمی که مغزش را به در کرد
هوش مصنوعی: رامینه با شمشیری بر سر زرد ضربهای زد که مغز او را به بیرون پرتاب کرد.
سرش یک نیمه با یک دست بفگندز خونش سرخ گل بر گل پراگند
هوش مصنوعی: سر او را با یک دست جمع کرده و به زمین گذاشته است و از خونش گلهای قرمز بر روی گلها پاشیده شده است.
چو زین سان کشته شد زرد نگون بختشد اندر دز نبرد دیگران سخت
هوش مصنوعی: چنان که زرد، که بدبخت و کشته شد، در دز نبرد دیگری زحمت دیگران را کشید.
نیامد ماه چرخ از ابر بیرونز بیم آنکه بر رویش چکد خون
هوش مصنوعی: ماه در آسمان از ترس اینکه بر چهرهاش قطرهای خون بریزد، از ابر بیرون نیامده است.
به هر بامی فگنده کشته‌ای بودبه هر کویی ز کشته پشته‌ای بود
هوش مصنوعی: در هر جا که نگاه میکردی، نشانههایی از مرگ و خشونت به چشم می‌خورد و در هر کوی و برزنی انبوهی از قربانیان وجود داشت.
بسا کز بارهٔ کُندِز بجستندز بیم مرگ و از وی هم نرستند
هوش مصنوعی: بسیاری به خاطر ترس از مرگ، از مکان امن خود بیرون رفتند، اما از آنجا نتوانستند فرار کنند.
بسا کز کین دل پیگار کردندز بهر ویس و هم جان را نبردند
هوش مصنوعی: بسیاری از افراد به خاطر عشق به ویس، در دل خود کینهای به وجود آوردند، اما جان را برای او فدای نکردند.
عدو در هر کجا بد گشت مسکینشب بدخواه بود و روز رامین
هوش مصنوعی: دشمن در هر کجا وجود دارد، اما شبها به خاطر بدیهایی که میاندیشد، در عذاب و رنج است و در روزها به خوشی و سرخوشی میگذرانند.
سه یک رفته زشب گیتی چنان کردکه یکسر بود رفته دولت زرد
هوش مصنوعی: در تاریکی شب، سه نوع روشنی از بین رفت، به گونهای که تمام آنچه باقیمانده بود، وضعیت زرد رنگ و بدبختی را به جا گذاشت.
شبی رنگش سیه همچون جوانیبه رامین داد کام جاودانی
هوش مصنوعی: شبی تاریک و سیاه، مانند جوانی که به رامین خوشبختی جاودانهای بخشید.
اگرچه داد وی را گنج و گوهرندادش تا ازو نستد برادر
هوش مصنوعی: اگرچه او (منظور شخص) به ثروت و جواهر دست نیافته بود، اما برادر او را نادیده نگرفت و از او دریغ نکرد.
جهان را هرچه بینی اینچنین استبه زیر نوش مهرش زهر کین است
هوش مصنوعی: هرچه در این دنیا میبینی، به همین شکل است؛ زیر این ظواهر زیبا، زهر کینه نهفته است.
گلش با خار و نازش با غمانستهوا با رنج و سودش با زیانست
هوش مصنوعی: گل با خار همراه است و زیباییاش با اندوه گره خورده است؛ در حالی که هوا با رنج، سودش همواره با ضرر همراه است.
چو رامین دید وی را کشته بر خاکهمانگه جامه را بر سینه زد چاک
هوش مصنوعی: وقتی رامین جسد او را بر روی زمین دید، به سرعت بر تن خود گریست و لباسش را پاره کرد.
همی گفت آوخ ای فرخ برادرمرا با جان و با دیده برابر
هوش مصنوعی: بسیار غمگینم، برادر فرخ من؛ تو برای من به اندازه جان و چشمم ارزش و اهمیت داری.
به خنجر باد دست من بریدهبه زوبین باد ناف من دریده
هوش مصنوعی: به خاطر وزش تند باد، دستم جریحهدار شده و تنم به شدت آسیب دیده است.
چرا چون تو برادر را بکشتمکه بشکستم به دست خویش پشتم
هوش مصنوعی: چرا برادرم را کشتم، در حالی که خودم به دست خودم آسیب دیدم؟
اگر یابم هزاران زر و گوهرکجا یابم دگر چون تو برادر
هوش مصنوعی: اگر هزاران زر و جواهر هم بیابم، نمیتوانم برادری دیگری چون تو پیدا کنم.
چو رامین مویه بر کشته بسی کردهمان بی سود اندوهش بسی خورد
هوش مصنوعی: چون رامین برای کشتهاش بسیار گریه کرد، اما در این سوگ، اندوهش هیچ فایدهای نداشت.
نه جای مویه بود و گرم خوردنکه جای رزم بود و نام کردن
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که در این موقعیت نه برای گله و شکایت مناسب است و نه برای لذتبردن، بلکه باید در'esprit فعالیت و تلاش بود و نام و اعتبار را به دست آورد.
چو زرد از شور بختی بی روان شدرمه در پیش گرگان بی شبان شد
هوش مصنوعی: زمانی که بر اثر بد suerte رنگ چهرهاش زرد می‌شود، مانند گوسفندانی می‌شود که در برابر گرگها قرار دارند و شبانی برای حفاظت از آنها وجود ندارد.
به سان خطبه خوانی بود خنجرکه او را مغز گردان بود منبر
هوش مصنوعی: خنجر مانند یک سخنران خطبهخوان به نظر میرسید که مغز آن به عنوان منبر برای بیان اندیشهها و تفکراتش عمل می‌کند.
به شاهی خطبهٔ رامین همی کردبر آن خطبه فلک آمین همی کرد
هوش مصنوعی: در زمان حکومت، رامین برای شاه مراسم خوشامدگویی و دعای خیر میخواند و در پاسخ آسمان نیز آمین میگفت.
شبی بود آن شب از شبهای نامیچو مهر ویس بر رامین گرامی
هوش مصنوعی: آن شب شبی بود معروف و پرآوازه، مانند ماهی که در کنار ویس برای رامین عزیز میدرخشید.
چو شب تاریک بُد بخت بداندیشبشد شبگیر با دلهای پر نیش
هوش مصنوعی: زمانی که شب تاریک و بدی آغاز می‌شود، بدبختی و اندیشههای ناپسند شریک میشوند و در میان دلهایی که پر از کینه و حسد هستند، در میآیند.
چو روز آمد برآمد بخت رامینبزد بر گیتی از شاهیش آذین
هوش مصنوعی: وقتی صبح شد، بخت رامین به او روی آورد و بر روی زمین، به خاطر شریفی که داشت، زینت و زیبایی بخشید.
جهان افروز رامین بامدادانز بخت خویش خرم بود و شادان
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی رامین در جهانی روشن و تابناک او را شاد و خوشحال کرده است و او به خاطر سرنوشت خود احساس خوشبختی می‌کند.
نشسته آشکارا با دلارامدلش خودرای گشته بخت خودکام
هوش مصنوعی: او به وضوح در کنار دلبرش نشسته و به خاطر او خودخواه شده و سرنوشتش به طور خودسرانه تغییر کرده است.