شمارهٔ ۱۵۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند میخواهد که ایمان کسانی را که این نوشته را میخوانند و برای او دعا میکنند، حفظ کند. او نگران است که روزی دستش زیر خاک خواهد رفت و میخواهد خط او به یادگار بماند. در پایان، شاعر میگوید چون به اینجا رسیدم، دیگر چیزی برای گفتن ندارم و با سلام پایان میدهد.
یا رب نگاهدار تو ایمان آن کسیکین خط را بخواند و بر من دعا کند
هوش مصنوعی: پروردگارا، نگهدار ایمان کسی باش که این نوشته را بخواند و برای من دعا کند.
دستم به زیر خاک چو خواهد شدن تباهباری به یادگار بماند خط سیاه
هوش مصنوعی: زمانی که دستم زیر خاک خواهد رفت، چیزی به یادگار خواهد ماند که نشاندهنده من است؛ یک خط سیاه که نشانگر آنچه بودم، خواهد بود.
چونکه بدین پایه رساندم کلامبه که کنم ختم سخن والسلام
هوش مصنوعی: از آنجا که به این مرحله از گفتار رسیدم، اکنون میخواهم سخن را به پایان برسانم و درود بفرستم.