غزل شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ لذت و شادی ناشی از عشق و دوستی است. شاعر به ساقی اشاره میکند که با یک پیمانه می‌تواند آدمی را از خود رها کند و نشان می‌دهد که حریفان نیازی به شراب ندارند زیرا اشارات ساقی آنان را مست میکند. او بر این نکته تأکید میکند که خوشا به حال دلهایی که از غیر دلدار بریده‌اند و به وصال یار رسیده‌اند. شاعر به وحدت و نزدیکی با معشوق و خداوند نیز اشاره کرده و در پایان به این نکته می‌پردازد که کسی که در عشق به خداست، به جایی رفیع دست پیدا میکند.
اگر ساغر دهد ساقی ازین دست بیک پیمانه از خود میتوان رست
هوش مصنوعی: اگر ساقی به من جامی عطا کند، با یک پیمانه میتوانم از خودم رهایی یابم.
حریفانرا چه حاجت با شرابست اشارتهای ساقی میکند مست
هوش مصنوعی: رقبای من نیازی به شراب ندارند؛ چون ساقی با نشانههای خود آنها را به مستی میکشاند.
چه لازم روی از مادر کشیدن بمژگان هم دل ما می توان خست
هوش مصنوعی: چرا باید با ناز و غم مادر را ترک کنم، وقتی که با چشمانم میتوانم دل خود را تسکین دهم؟
به بستن من خوشم تو با شکستن بنو هر لحظه عهدی میتوان بست
هوش مصنوعی: من از اینکه تو مرا محدود کنی خوشحالم، چون تو با شکستن عهدها میتوانی هر لحظه توافقی تازه شکل دهی.
خوشا آن دل که از اغیار ببرید خوشا آن جان که از جز یار بگسست
هوش مصنوعی: خوشا به حال دلی که از دیگران برید و جدا شد، و خوشا به حال جانی که جز معشوق خود را رها کرد.
خوشا آن دل که با دلدار آمیخت خوشا آن جان که با جانانه پیوست
هوش مصنوعی: دلهایی که با محبوب خود همنوا میشوند و روحهایی که با معشوقه خود پیوند میخورند، بسیار خوشبخت و سعادتمندند.
خوش آن کو از سر کونین برخواست بخلوت خانة توحید بنشست
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که پس از گذراندن مراحل و دنیا، از آنجا جدا شده و در آرامش خانه توحید به آرامش نشسته است.
بامید تو افکندند بسیار نیامد جز مرا این صید در شست
هوش مصنوعی: به امید تو، تلاشهای زیادی کردند، اما تنها من بودم که در این میان به دام افتادم.
بلندی می تواند کرد بر چرخ کسی کاو نزد تو چون فیض شد پست
هوش مصنوعی: بلندی و عظمت تنها برای کسی است که نزد تو به مقام و جایگاهی رسیده باشد، وگرنه دیگران هرچقدر هم که بر اثر موقعیت خود ترقی کنند، در برابر تو کوچک و بیاهمیت خواهند بود.