غزل شمارهٔ ۱۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و توصیف محبوبی می‌پردازد که جان و روح عاشقان را سرشار از عشق و شیدایی می‌کند. شاعر از زیبایی و جذابیت محبوب سخن می‌گوید و تأثیرات او را بر زندگی و احساسات مردم می‌نویسد. او به مضامین غم و شادی اشاره می‌کند که از وجود محبوب نشأت می‌گیرد و به رابطه عاشق و معشوق و احساس وابستگی عمیق اشاره دارد. در پایان، شاعر از محبوب درخواست می‌کند که رحمت و محبتش را از بندگان نگیرد، زیرا وجود او در زندگی شاعر بسیار ارزشمند است.
جان روشندلان که مظهر تست پرتوی از جمال ازهر تست
هوش مصنوعی: روح افراد روشندل تجلی وجود توست و تو جلوهای از زیباییهای بارز و درخشان.
مستی عاشقان شیدائی از لب لعل روح پرور تست
هوش مصنوعی: شور و شوق عاشقان و دلباختگان نتیجهای جز لذت از لبهای شیرین تو ندارد، که روح را نوازش میدهد.
دل ما بیدلان سودائی خستهٔ غمزهٔ ستمگر تست
هوش مصنوعی: دل ما که پر از آرزوها و ناامیدیهاست، به خاطر زیبایی و ستمگری تو به شدت رنج میکشد.
مست و مخمور از شراب توایم غم و شادی ما زساغر تست
هوش مصنوعی: ما به خاطر شراب تو سرشار از خوشحالی و نشئهایم، و تمام غمها و شادیهایمان به تو مربوط است.
باعث اختلاف لیل و نهار زلف مشکین وروی انور تست
هوش مصنوعی: اختلاف شب و روز به خاطر زلفهای سیاه و چهرهی روشن تو است.
سبب انقلاب بدر و هلال روی خوب و میان لاغر تست
هوش مصنوعی: دوستی و زیبایی چهره تو، مانند دو پدیدهی فوقالعاده در آسمان، سبب شور و هیجان و تغییرات زیادی در دلها و ذهنها میشود. زیبایی تو به قدری تأثیرگذار است که باعث شکلگیری احساسات و تحولات عمیق در درون افراد میگردد.
همه سرگشتگان کوی توایم همه را روی عجز بر در تست
هوش مصنوعی: همه ما در جستجوی تو و در راه تو سرگردانیم و همه ما با دست نیاز و عاجزی به درگاه تو روی آوردهایم.
هرچه در عالم کبیر بود همه شرح کتاب اکبر تست
هوش مصنوعی: هر آنچه در جهان بزرگ وجود دارد، همه نشانهها و توضیحات کتاب بزرگ تو هستند.
تو زمن حال دی چه میپرسی من چگویم زدل چو دل برتست
هوش مصنوعی: تو از من حال دیروز را میپرسی، اما من چه میتوانم بگویم، وقتی که دل من فقط تو را میبیند.
لطف و رحمت زبنده باز مگیر فیض از جان کمینه چاکرتست
هوش مصنوعی: لطف و رحمت را از خدمتگزار خود دریغ نکن، زیرا وجود من مختص به بخشش و فیض توست.