غزل شمارهٔ ۱۵۷

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق عمیق و وابستگی شدید به محبوب است. شاعر با بیان اینکه هیچ چیزی جز وجود محبوب برای او اهمیتی ندارد، نشان می‌دهد که تمام خواسته‌ها و آرزوهایش به او مربوط می‌شود. او تأکید می‌کند که نباید درباره گذشته یا آینده صحبت کند، زیرا تنها حضور محبوب برایش معنا دارد. حتی اگر بخواهد به جایی دیگر برود، نمی‌تواند از سایه عشق او دور شود. در نهایت، شاعر می‌گوید حتی اگر جهان از محبت و دوستی خالی شود، باز هم یاد و توجه محبوب او را به زندگی امیدوار نگه می‌دارد.