غزل شمارهٔ ۲۶۴
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم عشق و نیاز به توجه و تلاش در رابطه با معشوق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که برای عشق باید همدل و فداکار بود و از کارهای دنیوی فاصله گرفت. عشق را به عنوان چیزی فراتر از عقل معرفی می‌کند و می‌گوید که برای رسیدن به مقام و بزرگی، باید عقل و عشق را در کنار هم داشت. در نهایت، اشاره به مشاهده الهی و درک حقیقت در زندگی می‌شود و ضرورت توجه به فیض و نور حق نیز مطرح می‌گردد.
روی در روی یار باید کردپشت بر کار و بار باید کرد
هوش مصنوعی: باید برای دیدن و بودن با معشوق، تمام مشغلهها و کارهای دیگر را کنار گذاشت و تمام توجه را بر روی او متمرکز کرد.
خوندل را زدیده باید ریختدل و جانرا نثار باید کرد
هوش مصنوعی: برای کسی که به دل و جانش عشق میورزد، باید از دیدهاش اشک بریزد و تمام وجودش را نثار کند.
عشق هوش است و عقل سرپوشیخویش را هوشیار باید کرد
هوش مصنوعی: عشق در حقیقت نیرویی است که انسان را به هوش وادار می‌کند و عقل باید در برابر آن به نوعی ملاحظه کند و خود را آماده سازد.
بندگی و فکندگی خواهیعاشقی اختیار باید کرد
هوش مصنوعی: اگر میخواهی عاشق باشی، باید بندگی و تسلیم را بپذیری و از وابستگیهایت رها شوی.
ور طلب میکنی بزرگی و جاهعقل با خویش یار باید کرد
هوش مصنوعی: اگر به دنبال بزرگی و مقام هستی، باید با عقل و درایت خود همراهی کنی.
گر نه عشق است در خور تو نه عقلکار دنیات یار باید کرد
هوش مصنوعی: اگر عشق در وجودت نباشد، عقل و تدبیر تو در امور دنیا به درد نمیخورد و باید به کسی وابسته شوی که در عشق تو را یاری کند.
در سرت گر هوای فردوسستیا هوا کار زار باید کرد
هوش مصنوعی: اگر در قلبت آرزوی بهشتی وجود دارد، باید آمادهٔ نبرد و تلاش باشی.
از جهنم اگر نداری باکطلب اعتبار باید کرد
هوش مصنوعی: اگر از جهنم ترس نداری، باید به دنبال کسب احترام و اعتبار باشی.
حق تجلی نمود از همه سوچشم را فیض چار باید کرد
هوش مصنوعی: حقیقت در همه جا خود را نشان میدهد و برای درک آن باید به چهار منبع فیض و نعمت توجه کرد.