غزل شمارهٔ ۳۰۲
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و دردناک عشق و جدایی می‌پردازد. شاعر در آن از جنون و رسوایی ناشی از عشق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که اگرچه جسمش رنج می‌کشد، اما درد جدایی او را از جانش هم جدا کرده است. او به یاد لب معشوق، جیگرش را به درد می‌آورد و این اشتیاق و حسرت، او را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین او به زیبایی چشم معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که حال دلش پر از خون و درد است. در نهایت، شاعر به وضعیتی اشاره می‌کند که گویی تمامی وجودش تحت تأثیر این عشق رنجور و مهجوری قرار گرفته است.
گر گاسهٔ سر ظرف جنون شد شده باشدور بر تنم این کاسه نگون شد شده باشد
هوش مصنوعی: اگر سر ظرف دیوانگی پر شده باشد یا اگر این کاسه بر تنم ویران شده باشد.
از بام چو افتاد مرا طشت برندیرسوائی از اندازه برون شد شده باشد
هوش مصنوعی: وقتی که از بالای بام طشت به زمین افتاد، شرم و رسواییام بسیار زیاد شد و از حد و اندازه فراتر رفت.
چون دست ز جان شستم اگر در غم هجرانرنج تن رنجور فزون شد شده باشد
هوش مصنوعی: وقتی که از جان جدا شدم، اگر در غم جدایی بیشتر از پیش رنج ببرم، چه اشکالی دارد؟
چون یاد لبش کردم و خون شد جگر مناز رهگذر دیده برون شد شده باشد
هوش مصنوعی: وقتی یاد لبهای او را میکنم، دلام به درد میآید و اشک از چشمانم سرازیر میشود.
بگداخت مرا چون جگر از حسرت اگر همدل نیز در این واقعه خون شد شده باشد
هوش مصنوعی: در اثر حسرت، قلبم به شدت درد می‌کند و اگر دل هم در این ماجرا نگوید، مثل جگرم ذوب شده است.
تا چشم چو صاد تو بخوبیت بود فیضگر بر سرش ابروی تو نون شد شده باشد
هوش مصنوعی: تا زمانی که چشمانش به زیبایی تو نگاه می‌کند، حتی اگر بر سرش ابرویت به شکل نون باشد، باز هم از خوشی و زیبایی او بهرهمند میشود.
حال دل خون گشتهٔ فیض ار تو بپرسیگوئی چو بگویند که خون شد شده باشد
هوش مصنوعی: اگر حال دل فیض را از من بپرسی، بگویم که مثل این است که وقتی میگویند کسی خونین شده، به معنای واقعی خونریزی را تا عمق جان حس می‌کند.