غزل شمارهٔ ۳۴۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره آفرینش جهان و انسان است و نشان می‌دهد که خداوند به خاطر انسان، جهان را خلق کرده است. در این متن به زیبایی‌های دنیا و ارزش‌های انسانی اشاره شده و بیان می‌شود که انسان با روح خدایی خود، محور آفرینش است. همچنین، شاعر به عشق و دوستی الهی اشاره می‌کند و از تضادهایی همچون عشق و درد، طاعت و سرکشی صحبت می‌کند. در نهایت، متن به نعمت‌های بهشت و عذاب‌های جهنم به عنوان پاداش و کیفر اعمال انسان اشاره دارد. به طور کلی، این شعر ابراز احساسات عمیق انسانی، زیبایی‌های آفرینش و ارتباط معنوی انسان با خداوند را به تصویر می‌کشد.
جهان را بهر انسان آفریدنددر ایشان سر پنهان آفریدند
هوش مصنوعی: دنیا برای انسان ساخته شده است و در درون او یک حقیقت پنهان وجود دارد.
بانسان میتوان دیدن جهان رااز آن در چشم انسان آفریدند
هوش مصنوعی: انسان قادر است که به جهان نگریسته و آن را در چشم خود ببیند، زیرا این توانایی در ذات او نهاده شده است.
چو انسان بود روح آفرینشز روح‌الله در جان آفریدند
هوش مصنوعی: انسان به عنوان مخلوقی خاص، از روح الهی بهرهمند شده و به همین دلیل زندگی و وجود او به شکل خاصی شکل گرفته است.
بیا جان در ره جانان فشانیمکه جانرا بهر جانان آفریدند
هوش مصنوعی: بیا جان را به خاطر محبوب فدای او کنیم، زیرا جان را به خاطر محبوب خلق کردهاند.
فرو ناید مگر بر در گه دوستسرم را خوش بسامان آفریدند
هوش مصنوعی: تنها زمانی که به نزد دوست بروم، سرم اینگونه به خوبی سامان خواهد یافت.
دلم از درد بیدرمان سرشتندز دردش باز درمان آفریدند
هوش مصنوعی: دل من از دردهایی که بیدرمان هستند، به شدت رنج می‌کشد، اما از همین دردها خود درمانی نیز پیدا کرده است.
دلم هر لحظهٔ یا حی سرآیدجهان را ز آب حیوان آفریدند
هوش مصنوعی: دل من هر لحظه فریاد میزند که ای کاش جهانی که از آب حیوان ساخته شده، به پایان برسد.
برای یک گل خودرو هزارانهزاران در هزاران آفریدند
هوش مصنوعی: برای یک گل طبیعی، هزاران و هزاران گل مصنوعی و دستساز خلق کردهاند.
چو خوان آراستند از بهر عشاقغذا از حسن خوبان آفریدند
هوش مصنوعی: زمانی که سفرهای برای عاشقان آرایش کردند، غذا را از زیبایی‌های خوبان خواستند.
نمکدان از دهان شکر ز لبهامی و ساغر ز چشمان آفریدند
هوش مصنوعی: نمکدان از زبان و لبها به خوشمزگی صحبت می‌کند و زیبایی چشمها مانند می و جام سرشار از لذت است.
نکویان را دل آسوده دادنددل ما را پریشان آفریدند
هوش مصنوعی: به افراد خوب و نیکو، دل آرام و راحتی بخشیدهاند، اما دل ما را در آشفتگی و پریشانی قرار دادهاند.
دل عشاق را از شیشه کردنددل خوبان ز سندان آفریدند
هوش مصنوعی: دل عاشقان را مانند شیشهای ظریف ساختهاند و دل انسانهای نیکو را چون فولاد از سندان شکل دادهاند.
دل زهاد را از گل سرشتندگل عشاق از جان آفریدند
هوش مصنوعی: دل زاهدان از گل و زیبایی ساخته شده، اما دل عاشقان از جان و وجود خودشان شکل گرفته است.
بپاداش سجود اهل طاعتبهشت و حور و غلمان آفریدند
هوش مصنوعی: به پاس عبادت و فرمانبرداری کسانی که طاعت خدا را انجام میدهند، بهشت و دختران بهشتی و جوانان زیبا برای آنها خلق شده است.
جزای سر کشان از معدل قهرجحیم و دود نیران آفریدند
هوش مصنوعی: مجازات طغیانگران و سرکشها، به خاطر خشم و عذاب آتش جهنم و دود سوزان آن، ایجاد شده است.
از آن پیوست حسن و عشاق با همکز آن این و از این آن آفریدند
هوش مصنوعی: زیبایی و عشق همیشه در کنار هم بودهاند و از این دو، همه چیز ساخته شده است.
میان فیض و مقصودش ز هستیبسی کوه و بیابان آفریدند
هوش مصنوعی: بین نعمت و هدف خداوند، به خاطر وجودش کوهها و دشتهای بسیاری آفریده شده است.