غزل شمارهٔ ۳۴۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و اشتیاق عارفان و عاشقان به پروردگار و جمال او می‌پردازد. عارفان و عاشقان به دنبال بوی محبوبشان، یعنی خداوند، به هر سو می‌کشند و در تلاشند تا خود را به او نزدیک کنند. همچنین اشاره می‌شود که هر زیبایی و حقیقتی که دیده می‌شود، در نهایت به سمت او برمی‌گردد. سادگی و عمق محبت به پروردگار و تجربه‌های مختلف انسانی بیان شده است، از زهد و طلب آرامش تا عشق و شوق. در نهایت، همه چیز به سوی پروردگار متصل می‌شود و او مرکز توجه و عشق همه موجودات است.
عارفان از چمن قدس چو بوی تو کشندخویش را بیخرد و مست بکوی تو کشند
هوش مصنوعی: عارفان وقتی بوی تو را از چمن مقدس حس میکنند، از خود بیخود شده و به سوی تو میروند.
چون بخورشید فتد چشم حقایق بینانبرقع چشمهٔ خورشید ز روی تو کشند
هوش مصنوعی: زمانی که خورشید طلوع کند، بینندگان حقیقت مانند کسانی که پردهای از روی چشمانشان برداشته شود، متوجه روشنایی و زیبایی واقعی تو خواهند شد.
خستگانت بدرون ظلمات ار گذرندهر طرف دست بیازند که موی تو کشند
هوش مصنوعی: اگر خستگان تو را در ظلمتها ببینند، هر کجا که بروند، سعی میکنند که موی تو را بکشند.
عاشقان با جگر سوخته و چشم پر آبتشنه آب حیاتی که ز جوی تو کشند
هوش مصنوعی: عاشقان با دلهای سوزان و چشمانی پر از اشک، تشنه آن آب حیات هستند که از جوی تو میجوشد.
هرچه بینند جمال تو در آن می‌بینندصورت و معنی هر چیز بسوی تو کشند
هوش مصنوعی: هر چیزی که زیبایی تو را ببیند، در آن تنها ظاهری از تو میبیند و همه چیز به سمت تو جلب می‌شود.
سرو را در نظر آرند بیاد قد توگرد گلزار بر آنند که بوی تو کشند
هوش مصنوعی: به زیبایی و قدتو توجه کن که سروها در باغ گل به خاطر تو گرد هم آمدهاند تا بوی تو را استشمام کنند.
هر ثنا هر که کند در حق هر کس همه رابه له الملک وله الحمد بسوی تو کشند
هوش مصنوعی: هر ستایش و مدحی که درباره کسی انجام شود، در نهایت به سوی تو، ای مالک حقیقی، باز میگردد و همهچیز به تو تعلق دارد.
روز ایشان بود آنگه که برویت نگرندشب زمانی که در آن طرهٔ موی تو کشند
هوش مصنوعی: روزی خواهد آمد که فقط به چهرهات نگاه کنند و شبها زمانی که موهای تو را ببافند.
سخن هر که بهر سوی و بهر روی بودهمه را پخته و سنجیده بسوی تو کشند
هوش مصنوعی: هر گفتاری که از سوی هر کس باشد، همه آنها به سمت تو هدایت میشوند و عاقلانه و با تدبیر بیان میشوند.
لطف و قهر تو بکام دلشان یکسانستمزهٔ نیشکر از تلخی خوی تو کشند
هوش مصنوعی: لطف و مهربانی تو و بیمحلیات برای دلهای آنها یکی است. آنها تلخیهای وجود تو را به اندازهٔ شیرینی نیشکر میچشند.
زاهدان درد کش جام هوا و هوس‌اندعاشقان بادهٔ صافی ز سبوی تو کشند
هوش مصنوعی: زاهدان افرادی هستند که به خاطر آرزوها و خواستههای دنیوی رنج می‌کشند، اما عاشقان واقعا به شوق و عشق به معشوق، از شراب خالصی که از دست تو مینوشند، لذت میبرند.
هر کسی روی بسوئی بامیدی داردآخر الامر همه رخت بسوی تو کشند
هوش مصنوعی: هر فردی به سمتی که امید دارد مینگرد، اما در نهایت همه به سوی تو روی خواهند آورد.
کمر بندگیت بسته سراپای جهانهمه الوان نعم از سر کوی تو کشند
هوش مصنوعی: عاشقان و بندگان تو با همه وجود در تلاشاند که از هر گوشه و کناری، نعمتها و زیباییها را به سوی تو بیاورند.
کبریای تو بسی سر بسجود اندازدصوفیان چونکه بجان نعرهٔ هوی تو کشند
هوش مصنوعی: عظمت و بزرگی تو باعث می‌شود که صوفیان (زاهدان و عارفان) به تعظیم و سجده بیفتند، بهطوری که وقتی به خاطر خودخواهی و خواستههای دنیایی سر و صدا کنند، خود را در برابر تو پایین میآورند.
فیض فریادکنان بر اثر بانک رودهر کجا ناله دلسوز ببوی تو کشند
هوش مصنوعی: هر جا که صدای دلسوزی به گوش میرسد و نالهای به خاطر تو به هوا میرود، برکتی از آن احساس و فریاد جاری می‌شود.