غزل شمارهٔ ۳۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به حضور و لطف خداوند اشاره دارد و نشان می‌دهد که بر درگاه الهی، همه نیازهای بندگان برآورده می‌شود. شاعر خود را به عنوان بنده‌ای humble و نیازمند معرفی می‌کند که در رحمت خداوند می‌کوشد. او می‌گوید که اگر کسی از درگاه خداوند رانده شود، دیگر کجا می‌تواند برود؟ همچنین بر لزوم بندگی و اطاعت از خدا تأکید می‌کند و بیان می‌کند که بی‌نتیجه بودن درخواست‌ها یا سرپیچی از دستورات الهی می‌تواند انسان را در غم و سردرگمی غرق کند. نهایتاً، شاعر بر امید به رحمت و کرم الهی تأکید می‌کند و از خداوند می‌خواهد که توفیق شکرگزاری برای نعمت‌ها را به بندگان عطا کند و برخی از مسائل قیامت را در نظر می‌گیرد.
بر درگه تو حاجت خلقان روا شودآنرا که تو برانی ازین در کجا شود
هوش مصنوعی: اگر کسی را که به درگاه تو نیاز دارد، از این در میرانید، پس آن نیاز چگونه برآورده خواهد شد؟
خود را چو حلقه بر در لطف تو میزنمباشد بروی من در لطف تو وا شود
هوش مصنوعی: من خود را مانند حلقهای به در محبت تو میزنم تا شاید روزی در محبت تو برایم گشوده شود.
آنرا که رد کنی زدر خویش بولهبوانگو تواش قبول کنی مصطفی شود
هوش مصنوعی: اگر کسی را از خود طرد کنی و او را نپذیری، به نوعی تو را در آغوش پیامبر میپذیرد.
امر ترا کسی نتواند خلاف کردهر کو سر از قضای تو پیچد کجا شود
هوش مصنوعی: هر کس که بخواهد از فرمان تو سرپیچی کند، نمیتواند. پس آن کسی که از تقدیر تو سر میزند، کجا می‌تواند برود؟
بیچاره گمرهیکه کشد سر ز طاعتتگردد دلش سیاه و اسیر غمی شود
هوش مصنوعی: بیچاره کسی که از بندگی و طاعت تو دور می‌شود، دلش تیره و تار می‌شود و در غم گرفتار می‌شود.
فرخنده رهروی که اطاعت کند تراچشم دلش بعالم انوار وا شود
هوش مصنوعی: انسان خوشبختی که به تو گوش فرا دهد، چشمان دلش به روشناییها و زیباییهای عالم راه پیدا می‌کند.
در بندگیت هر که ره صبر می‌روداو از حضیض صبر بر اوج رضا شود
هوش مصنوعی: هر کسی که در راه بندگی تو صبر پیشه کند، از پایینترین درجات صبر به بالاترین مرتبه رضایت تو خواهد رسید.
درهای خیر روز نخستین گشودهٔامید هست روز پسین نیز وا شود
هوش مصنوعی: در روز اول، درهای خوبی و امید به روی ما باز است و در روز آخر نیز این درها باز خواهد شد.
از ماندهٔ مواهب تو خورده چاشنینومید کی شود دل غمگین چرا شود
هوش مصنوعی: اگر از نعمتهای تو چیزی باقی مانده باشد، دیگر چه نیازی به ناامیدی است؟ چرا باید دل غمگین باشد؟
از فیض بحر جود بسیار برده‌ایمداریم چشم آنکه دگر هم عطا شود
هوش مصنوعی: ما از دریای generosity بهرههای زیادی بردهایم و حالا چشمانتظار آن هستیم که دوباره بخشش دیگری به ما برسد.
هر نعمتیکه لطف کنی از ره کرمتوفیق ده که شکر یکایک عطا شود
هوش مصنوعی: هر نعمتی که به ما میدهی، از لطف و کرم توست. پس توفیق بده تا بتوانیم برای هر یک از آن نعمت‌ها سپاسگزاری کنیم.
ما گرچه نیستیم سزای کرامتیلیک از تو تا سزای سزد گر سزا شود
هوش مصنوعی: ما هرچند که شایستهی بخشش و لطف تو نیستیم، اما از تو انتظار داریم که اگر قرار بر بخشش باشد، ما را نیز شایسته آن بدان.
گر هرچه آوریم بدین در همان بریمای وای ما که روز قیامت چها شود
هوش مصنوعی: اگر هر چیزی که به اینجا میآوریم، همان جا میماند، وای به حال ما که در روز قیامت چه اتفاقی خواهد افتاد.
ما بندهٔ در تو و شرمنده توایمداری روا که عاقبت ما هبا شود
هوش مصنوعی: ما بندگان تو هستیم و از تو شرمندهایم. آیا درست است که در پایان، کار ما بیحاصل شود؟
فیض است و در گه تو از این در رود کجاکام حوایج همه زین در روا شود
هوش مصنوعی: خوشبختی و نعمت از درگاه تو به سوی آنچه میخواهیم میرود و تمام خواستههایمان از این در بهراحتی برآورده می‌شود.