غزل شمارهٔ ۴۰۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر کشمکش روحی شاعر بین خوف و رجا (ترس و امید) است. او از فشارهایی که تقدیر بر او وارد کرده، به شدت رنج می‌برد و احساس می‌کند که هیچ قدرتی برای تغییر سرنوشتش ندارد. در حالی که به وسوسه‌های گناه توجه دارد، در جستجوی راهی است که به آرامش و نزدیکی به حق برسد. شاعر از خداوند می‌خواهد که قدم دلش را به مسیر درست راهنمایی کند و از او می‌خواهد که ناامید نشود و در جستجوی وصل و عشق الهی است. او به می و عشق اشاره می‌کند و می‌خواهد در مستی عشق باقی بماند. در نهایت، شعر تمایلی عمیق به نزدیکی و وصال با محبوب الهی دارد.
دلم از کشمکش خوف و رجا بسکه طپیدهمگی خون شد واز رهگذر دیده چکید
هوش مصنوعی: دل من به خاطر درگیری احساس ترس و امید آنقدر به تپش افتاده که تمام خونش شده و از چشمانم سرازیر شده است.
مالک‌الملک بزنجیر مشیت بسته استتا نخواهد سر موئی نتواند جنبید
هوش مصنوعی: مالک‌الملک (خداوند) به اراده و تقدیر خود همه چیز را در دست دارد و به مانند یک زنجیر، همه چیز را به کنترل خود درآورده است. به همین دلیل، حتی کوچکترین حرکتی بدون درخواست او ممکن نیست و هیچکس نمیتواند کاری انجام دهد مگر آنکه او بخواهد.
خواهشش داد مرا خواهش هر نیک و بدیتا که دل کرد برغبت گنه و می‌لرزید
هوش مصنوعی: او از من خواست که نسبت به هر کار خوب و بدی توجه کنم و دل به انحرافات و گناهان نسپارم، در حالی که قلبم از این موضوع می‌لرزید.
چو کنم گر ننهم سر به قضا و برضاسخطم را نبود عائدهٔ غیر مزید
هوش مصنوعی: اگر من سر تسلیم به قضا و خواست الهی نگذارم، هیچ سودی برای من وجود نخواهد داشت.
هر بدی سر زند از من همه از من باشدلیس ربی و له الحمد بظلام عبید
هوش مصنوعی: هر بدی که از من سر میزند، به خودم مربوط میشود و نه به پروردگارم، و شایسته است که شکر خدا را بهجا آورم در برابر ظلمهای بندگان.
بار الها قدم دل بره راست بدارتا بهر گام مر او را رسد از قرب نوید
هوش مصنوعی: بار الهی، ای کاش قدمهای دلم را درست و استوار بگردانی، تا هر گامی که برمیدارم، به من بشارت نزدیکی و قرب تو را بدهد.
پیش از آنی که کند طایر جانم پروازگر بقربم بنوازی نبود از تو بعید
هوش مصنوعی: قبل از اینکه روح من پرواز کند، اگر به من نزدیک شوی و محبت کنی، دور از تو نیست.
نا امیدم مکن از دولت وصلت ای دوستکه ز تو غیر تو دانی که ندارم امید
هوش مصنوعی: ای دوست، من را از امید به وصل و همراهیات ناامید نکن، چراکه غیر از تو هیچ امیدی ندارم.
فیض را از می وصلت قدحی ده سرشارتا که در مستی عشق تو بماند جاوید
هوش مصنوعی: به من جرعهای از می عشق تو عطا کن تا در حالت مستی از این عشق همیشه باقی بمانم.