غزل شمارهٔ ۵۲۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و فراق است و احساسی عمیق از درد و longing را به تصویر میکشد. شاعر از معشوق خود درخواست میکند که با دلسوزی و محبت، جامی از شراب وصال به او بدهد تا از آتش فراق رهایی یابد. او به یادآوری میآورد که دل عاشقان از دوری معشوق مینالد و کام آنها تلخ مانده است. شاعر همچنین تأکید میکند که اگر معشوق او را از در خود براند، آنها کجا باید بروند و پناه بگیرند، زیرا درگاه او ملجأ عاشقان است. در پایان، او اشاره میکند که حتی با غم، اگر عشق وجود داشته باشد، شادی در دو عالم میتواند پایدار باشد.
ای که هستی بنور هستی طاقاحی من احرقته نار فراق
هوش مصنوعی: ای که وجودت روشناییبخش هستی است، من که در آتش جداییات سوختم.
لطف کن جامی از شراب وصالسوختند از فراق تو عشاق
هوش مصنوعی: لطفاً به من یک جام شراب بده، زیرا عاشقانی که از دوری تو میسوزند، در آرزوی وصال تو هستند.
ارنا من لقائک المیموننظره بالعشی و الاشراق
هوش مصنوعی: من به انتظار ملاقات خوشایند تو هستم، با نگاهی در غروب و سپیده دم.
میتوانی که زنده گردانیبوصال آنکه را کشی ز فراق
هوش مصنوعی: میتوانی کسی را که به خاطر دوریاش جانش در عذاب است، دوباره به آغوشش برگردانی و او را زنده کنی.
جانم از فرقت تو مینالدبشنو از دوست نالهٔ عشاق
هوش مصنوعی: دل من به خاطر دوری تو به شدت در آتش ناراحتی میسوزد، پس به صدای غمگین عاشقان گوش کن که از درد جدایی ناله سر میدهند.
دل ما را گزید مار هواقد اتینا الیک انت الراق
هوش مصنوعی: ناگهان دل ما را زخم زد، همانند ماری که در هوا میچرخد. ما به سوی تو آمدیم، زیرا تو بهترین پناهگاهی.
کام ما تلخ ماند از بعدتنرسد شهر فربت ار بمزاق
هوش مصنوعی: طعم زندگی ما پس از رفتن تو تلخ شد و دیگر شهری که خوشیهایش را میچشیدیم، به ما نمیرسد.
بر تو آسان و سهل بخشش قربدوری و صبر از تو بر ما شاق
هوش مصنوعی: بخشیدن فاصله و دوری برای تو کار سادهای است، اما برای ما تحمل و صبر در این جدایی سخت و دشوار است.
گر تو ما را برانی از در خودمالنا منک من ولی واق
هوش مصنوعی: اگر تو ما را از در خود برانی، ما ناراحت نخواهیم شد، زیرا ما به عشق و محبت تو وابسته هستیم.
بکجا از درت پناه بریمدرگه تست ملجا عشاق
هوش مصنوعی: به کجا برویم که پناه بگیریم؟ اینجا تنها مکان امن برای عاشقان است.
فیض اگر با غم تو باشد جفتدر دو عالم بود شادی طاق
هوش مصنوعی: اگر خوشحالی با غم تو همزاد باشد، در هر دو جهان شادی تنها و ناقص خواهد بود.