غزل شمارهٔ ۵۳۰
هوش مصنوعی: این اشعار بر اهمیت گفتن حقیقت و پرهیز از باطل تأکید دارند. شاعر به زبان گویا می‌گوید که نباید جز حق بر زبان آورد و بر وفای به عهد و پیمان نیز تأکید می‌کند. او می‌خواهد که همه به سخن گفتن از حقیقت پایبند باشند و از گفت‌وگوهایی که باطل را در بر دارد، دوری کنند. در نهایت، شاعر می‌گوید که حق و باطل در کنار هم وجود دارند، اما باید به سمت حقیقت رفت و از زبان شیرین، فقط حرف حق بیان کرد.
هی نیاری بر زبان جز حرف حقنیست لایق زان دهان جز حرف حق
هوش مصنوعی: هیچ حرفی که بر زبان میآید جز سخن حقیقت نیست و هیچ سخنی که از آن دهان بیرون بیاید، جز کلام حق شایسته نیست.
لا اوحش الله زان دهان شکرینحیف باشد زان لبان جز حرف حق
هوش مصنوعی: خداوند نگهدارد که از آن دهان شیرین وحشت کنم، دریغ است که از آن لبها جز سخن حق بیرون آید.
بر وفای عهد و پیمان دل منهبر زبانت مگذران جز حرف حق
هوش مصنوعی: به امید وفای به عهد و پیمان، دل خود را در اختیار تو نمیگذارم و غیر از حقیقت، چیزی بر زبان نیاور.
من چو حق گویم تو هم حق گوی باشتا نباشد در میان جز حرف حق
هوش مصنوعی: اگر من حقیقت را بگویم، تو هم باید حقیقت را بیان کنی تا فقط حقیقت در میان ما وجود داشته باشد و هیچ چیز دیگری نباشد.
هی چه می‌گویم از آن حقه دهانگفتگو کی می‌توان جز حرف حق
هوش مصنوعی: من چه می‌گویم در مورد مکر و فریب زبان، که جز صحبت راست و حقیقت، نمیتوانم چیزی بگویم.
باطل اندر آن دهان حق می‌شودکی برون آید از آن جز حرف حق
هوش مصنوعی: در هر گفتاری که حق وجود دارد، نادرستی نمیتواند بماند و تنها کلام حق از آن خارج میشود.
حق و باطل زان دهان شیرین بودفیض مشنو زاندهان جز حرف حق
هوش مصنوعی: راستی و نادرستی از آن دهان دلنواز سرچشمه میگیرد، بنابراین از آن دهان جز سخن راست نشنوید.