غزل شمارهٔ ۵۷۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی‌های عشق و لذت‌های آن اشاره می‌کند. او به حالتی اشاره دارد که عشق و رندی را می‌ستاید و بیان می‌کند که در این حالت، درد و رنج عاشقی نیز لذت‌بخش است. به همین دلیل، او می‌خواهد از زندگی و عمرش بهره‌برداری کند و از محبت و عشق لذت ببرد. در واقع، عشق و باده‌نوشی برای او از درد و رنج مهم‌تر است و او بر این باور است که باید با دل صاف و بدون کینه به عشق نزدیک شد. در نهایت، شاعر به جاودانگی عشق و شوق تداوم مستی و عاشقی تأکید می‌کند و می‌گوید که باید حقیقت عشق را در پرده‌ای مجازی بیان کرد.
ای خوشا وقت عاشق بد نامحبذا حال رند درد آشام
هوش مصنوعی: بهترین زمان برای عاشقانی که نامشان بد است، زمانی است که به شوق عشق دلی شاد داشته باشند و از درد و رنج خود لذت ببرند.
دلبری خواهم و لب کشتیتا زمانی ز عمر گیرم کام
هوش مصنوعی: من میخواهم از دلبر خود لذت ببرم و تا زمانی که عمر دارم از زیبایی‌های زندگی بهرهمند شوم.
لذتی نیست درد و کون مگرلذت عاشقی و باده و جام
هوش مصنوعی: هیچ لذتی در درد و سختی وجود ندارد، مگر آنکه لذت عاشقی و نوشیدن شراب و جام را تجربه کنیم.
دود و خاکستر حریق فراقبه ز جان و دل فسردهٔ خام
هوش مصنوعی: دود و خاکستر ناشی از آتش جدایی، از جان و دل افسرده و بیرمق بهتر است.
گر نخواهی گل سبو گردیصاف کن دل بدردی ته جام
هوش مصنوعی: اگر نمیخواهی که به درد و رنج دچار شوی، باید دل خود را از کینه و غم پاکسازی کنی.
فیض اگر کام جاودان خواهیمست میباش و عاشق و بدنام
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از زندگی ابدی و پایدار بهرهمند شوی، باید عاشق و شاداب باشی، حتی اگر به نیکنامی نرسیدهای.
از حقیقت بگوی در پردهگو سخن را مجاز باشد نام
هوش مصنوعی: در حقیقت بگو، اما به زبانی غیرمستقیم و با احتیاط صحبت کن، زیرا در این حالت میتوان نام آن را مجاز گذاشت.