غزل شمارهٔ ۶۲۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان می‌کند که جدا شدن از معشوق برای او ناممکن است و اگر از او جدا شود، زندگی‌اش معنایی نخواهد داشت. او می‌گوید که در غیر سایه لطف معشوق، جایی برای سکونت ندارد و هر چه باشد، تنها در عشق و یاد او زندگی می‌کند. شاعر از خدا می‌خواهد که او را از این جدایی نرساند و در مسیر عشق به معشوق، خود را فدای او می‌کند. او تأکید می‌کند که حتی اگر به آسمان هم برود، بدون معشوق خود را بی‌معنا می‌بیند و در نهایت، همه چیز را به خواست او واگذار می‌کند و به تقدیرش رضا دارد.
من آن نیم که توانم ز تو جدا باشمجدا شوم ز تو در معرض فنا باشم
هوش مصنوعی: من کسی نیستم که بتوانم از تو جدا باشم، حتی اگر به طور فیزیکی از تو دور شوم، باز هم در معرض نابودی و فنا قرار دارم.
بغیر سایهٔ لطف تو جای دیگر هستجدا اگر ز تو باشم بگو کجا باشم
هوش مصنوعی: جز سایهی محبت تو، جایی دیگر نمیتوانم باشم. اگر از تو دور شوم، بفرما کجا میتوانم بروم؟
خدایرا مپسند ای تو زندگانی منکه یکنفس بفراق تو مبتلا باشم
هوش مصنوعی: خدا را نپسند که تو زندگی من هستی؛ زیرا من نخواهم توانست یک لحظه از دوری تو رنج ببرم.
جدا ز تو زیم ارمن تنی بوم بیجانو گر بیاد تو میرم ابوالبقا باشم
هوش مصنوعی: اگر بدون تو زندگی کنم، مانند بدن بیجان هستم و اگر به یاد تو باشم، همچون ابوالبقا زنده خواهم بود.
برای تو زیم و در ره تو میمیرمترا نباشم اگر من بگو کرا باشم
هوش مصنوعی: من برای تو زندهام و در راه تو جان میسپارم. اگر تو نباشی، پس من چطور میتوانم وجود داشته باشم؟
بآسمان برسم گر ترا زمین گردمسر شهانم اگر من ترا گدا باشم
هوش مصنوعی: اگر بتوانم به آسمان برسم، به خاطر تو خود را به زمین میزنم. حتی اگر من باید در مقام یک گدا باشد، باز هم سروری تو را قبول دارم.
ترا نه بیند اگر چشم من چکار آیدفدای تو نشوم در جهان چرا باشم
هوش مصنوعی: اگر چشم من تو را نبیند، این بینایی چه فایدهای دارد؟ به خاطر تو، من نباید در این دنیا وجود داشته باشم.
اگر ندای تعال تو نشنود گوشمبدوش حامل گوش چنین چرا باشم
هوش مصنوعی: اگر گوشم ندای الهی تو را نشنود، پس چرا باید خود را به دوش این گوش بیفزایم؟
چو پای من نرود در ره تو گو بشکنترا چه نیست چه در بند دست و پا باشم
هوش مصنوعی: اگر پای من نتواند در مسیر تو حرکت کند، پس بگو که بشکنم. مهم نیست که در چه وضعیتی هستم، چه در بند دست و پا باشم یا نه.
خموش فیض که هر بد که بر سرم آیدبود سزای من و من سزای آن باشم
هوش مصنوعی: ساکت باش فیض، چون هر بلایی که بر سر من بیفتد، سزاوار من است و من هم سزاوار آن بلا هستم.