غزل شمارهٔ ۷۱۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی مفاهیم گفتار و سکوت می‌پردازد. او تأکید می‌کند که بین گفتار و چیزی که درون آدم‌هاست تفاوت وجود دارد و آنچه در میان است، تنها رمز و رازی پنهان است. دهان فقط برای بیان کلمات به کار می‌رود و در میان، تنها اندکی وجود دارد. شاعر به لذت و شیرینی گفتار اشاره می‌کند که می‌تواند افکار و اذهان مردم را لطیف‌تر کند. در نهایت، تاکید می‌کند که فهم حقیقی و درک عمیق از معانی در پس کلمات و میان‌ها وجود دارد و این به نوعی درک و شور و شوقی درونی ایجاد می‌کند.
زان دهان حرفی فکندی در میانزان میان خلقی فکندی در گمان
هوش مصنوعی: از آن دهان حرفی را به میان آوردی و از آن میان، اندیشهای را در دل مردم نشاندی.
زان دهان در میان جز حرف نیستزان میان هم نیست چیزی در میان
هوش مصنوعی: از آن دهان فقط کلامی وجود دارد و از آن میان، هیچ چیزی جز گفت و گو وجود ندارد.
آن میان رمزیست باریک و دقیقوان دهان سریست مخفی و نهان
هوش مصنوعی: در آنجا رازی هست که به دقت و ظرافت خاصی درک میشود و همچنین، سخنی وجود دارد که به صورت پنهان و نامشخص بیان شده است.
در دهان خود غیر حرفی نیست زیندر میان هم غیر موئی نیست زان
هوش مصنوعی: در دهان هیچ چیزی جز کلامی وجود ندارد و در میان آن نیز چیزی جز مویی دیده نمیشود.
زان دهان هرگز کسی آگه نشدجز مگر حرفی که آید زان دهان
هوش مصنوعی: هیچ کس از آن دهان باخبر نشد، جز زمانی که حرفی از آن دهان خارج شود.
زان میان هرگز کسی واقف نگشتجز کمر گاهی که بندی در میان
هوش مصنوعی: هیچکس از آن راز درون خبر ندارد جز گاهی که بند کمر در وسط نمایان میشود.
عالمی پر شکر و پر قند شدبس که شیرینست حرف آن دهان
هوش مصنوعی: جهانی پر از شکر و شیرینی شده است، چون صحبتهای آن دهان چقدر شیرین است.
کرد اذهان خلایق را لطیففکر لطف آن میان اندر جهان
هوش مصنوعی: فکر لطیف او دلهای مردم را متوجه و حساس کرده و در سراسر جهان تأثیر گذاشته است.
شور کردی فیض و مو بشکافتیدر حدیث آن دهان و آن میان
هوش مصنوعی: شما با شور و اشتیاقی که داری، فیض و برکت را به وجود آوردی و به طور عمیق در مورد صحبتهای آن دهان و آن میان، تفکر و کندوکاو کردهای.