غزل شمارهٔ ۸۰۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر روابط عمیق و وابستگی شاعر به معشوقش است. شاعر با استفاده از استعاره‌های مختلف به توصیف حالت‌های درونی خود می‌پردازد و معشوقش را به عنوان منبع خوشی‌ها، آرامش‌ها و نیکویی‌ها معرفی می‌کند. او خود را در وضعیت‌های گوناگون، مانند درد و اندوه یا شادی و آرامش، وابسته به معشوقش می‌بیند و به شدت احساس نیاز به وجود او دارد. در نهایت، شاعر به وحدت وجود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که همواره معشوقش در درون او و در همه‌ی حالات او حضور دارد.
تن بی جانم و جانم توئی توسراپا کفر و ایمانم توئی تو
هوش مصنوعی: بدن من بیروح است و روح من متعلق به توست، تمام وجود من مملو از کفر و ایمان توست.
چو با خویشم نه سر دارم نه سامانچو با تو سر تو سامانم توئی تو
هوش مصنوعی: وقتی با خودم هستم، نه آرامشی دارم و نه امیدی، اما وقتی با تو هستم، همه چیز در من به سامان میآید و تو برای من همهچیز هستی.
غم دل تنگی من هم منم منخوشیهای فراوانم توئی تو
هوش مصنوعی: غم و دلتنگی من نتیجه خودم هستم، و شادیهای زیاد من به خاطر وجود توست.
ز خود سر تا بپا اندوه و دردمسرور سور و درمانم توئی تو
هوش مصنوعی: تمام وجودم پر از اندوه و درد است و تنها تویی که مایه خوشحالی و درمان منی.
بکی بی برگ بی بر خار خشکمبرو برگ بهارانم توئی تو
هوش مصنوعی: من بیبرگ و خشکیدهام، مانند خار بیثمر. تو کوهی از زندگی و سرسبزی برای من هستی، مقدر بهار منی.
گرسنه تشنه عریانم بخود منشراب و جامه و نانم توئی تو
هوش مصنوعی: من گرسنه و تشنه و برهنه هستم و تو برای من مانند شراب و لباس و نان هستی.
منم فاسد توئی اصلاح فاسدمنم عصیان و غفرانم توئی تو
هوش مصنوعی: من دچار فساد هستم و تو میتوانی اصلاح کنی. من عصیان و گناهکارم و تو میتوانی بخشش و رحمت باشی.
منم هر بد توئی هر نیک و نیکیکنم گر نیکی احسانم توئی تو
هوش مصنوعی: من هر کار بدی را انجام میدهم و تو کسی هستی که خوبی و نیکی را به من میآموزی، از این رو هر نیکی که از من سر بزند، در حقیقت تو هستی که آن را به من یاد دادهای.
قبولم گر کنی یارد تو دانیاسیرم بنده سلطانم توئی تو
هوش مصنوعی: اگر بپذیری که به تو وابستهام، خودت میدانی که من اسیر عشق تو هستم و تو سلطان دل منی.
دل و جان هر دو در بند غم تستتوئی دلدار و جانانم توئی تو
هوش مصنوعی: دل و جان من به خاطر غم تو در درد و ناراحتی است. تو محبوب و معشوق من هستی و تنها تو هستی که در دل و جان من قرار داری.
ندارم بیتو جانی یا دلی منهم این من تو هم آنم توئی تو
هوش مصنوعی: من نه چیزی دارم و نه جانی، نه دل، من و تو یکی هستیم و تو همان من هستی.
بفریاد دل اشکسته‌ام رسرحیم من تو رحمانم توئی تو
هوش مصنوعی: به من رحم کن ای خداوند مهربان، زیرا دلbroken من به فریاد نیاز دارد و تو تنها رحمت و مهربانی منی.
انینم از تو و بهر تو باشدغیاث جان لهفاتم توئی تو
هوش مصنوعی: ناله و زاری من به خاطر توست و تو تنها کسی هستی که میتوانی به فریاد من برسید.
حنینم از تو و سوی تو باشدتوئی حنان و منانم توئی تو
هوش مصنوعی: عشق و محبت من از تو نشأت میگیرد و همیشه به سوی تو جریان دارد. تو شخصی هستی با صفات نیکو و جذاب، و من تنها کسی هستم که به تو وابستهام.
اگر فیضم توئی فیاض آن فیضو گر هم محسن احسانم توئی تو
هوش مصنوعی: اگر تو فیض و بخشش کنی، من هم از تو نصیب میبرم و اگر تو نیکوکار و احسانکننده هستی، من هم از خوبیهای تو بهرهمند میشوم.