غزل شمارهٔ ۸۸۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و بی‌خودی است. شاعر از پیوند عمیق خود با معشوق می‌گوید و اینکه چگونه به خاطر عشق، از خود و هویت فردی‌اش فاصله گرفته است. او به مرور زمان به بی‌خویشی دست یافته و در این مسیر، همه چیز را فدای عشق کرده است. شاعر به این نکته می‌رسد که با گسستن از خود، به خدا نزدیک‌تر شده و در بی‌خودی، به حقیقت وجود خود پی می‌برد. در نهایت، او به جایی می‌رسد که دیگر نه خودی دارد و نه بی‌خودی، و تنها می‌داند که وجودش وابسته به عشق و خداست.
دل چه بستم در تو رستم از خودیبا تو پیوستم گسستم از خودی
هوش مصنوعی: دل را به تو سپردم و از خودم جدا شدم، به تو متصل شدم و از خودم رها گشتم.
در ره عشقت بسر گشتم بسیتا شدم بی خویش رستم از خودی
هوش مصنوعی: برای عشق تو بارها در مسیر زندگی قدم گذاشتم و به جایی رسیدم که دیگر خودم را نتوانستم بشناسم و از خودم جدا شدم.
رفته رفته با تو پیوستم ز خودتار و پود خود گسستم از خودی
هوش مصنوعی: به آرامی و به تدریج به تو نزدیک شدم و از خودم و تمام پیوندهایم جدا شدم.
آتش عشقت بجانم در گرفتسوختم یکبار جستم از خودی
هوش مصنوعی: آتش عشق تو در جانم شعلهور شد و من از شدت آن سوختم. یکبار طعم رهایی را چشیدم و از خودم جدا شدم.
صد بیابان راه بود از من بتوکوهها بر خویش بستم از خودی
هوش مصنوعی: من به سوی تو مسیرهای زیادی را طی کردم، مثل کوههایی که بر روی دوشم گذاشتهام و از خودم دور شدم.
چون شدم آگاه افکندم ز خودورنه خود را می‌شکستم از خودی
هوش مصنوعی: زمانی که به حقیقت وجود خود پی بردم و آگاه شدم، خود را کنار گذاشتم وگرنه در نتیجه خودبینی و خودخواهی به خود آسیب میزدم.
قبلهٔ خود کرده بودم خویش رادیدم آخر بت پرستم از خودی
هوش مصنوعی: در زندگی به جستجوی یک هدف و معیار برای خودم بودم، اما در نهایت متوجه شدم که در حقیقت به خودم و دلم عشق میورزم و این همان بت پرستی است که نسبت به خودم دارم.
ناله کردم کی خدا رحمی بکنزودتر بگسل تو دستم از خودی
هوش مصنوعی: به خاطر درد و رنجی که دارم، از خدا میخواهم هرچه سریعتر به کمکم بیاید و مرا از این وضعیت رها کند.
بیخودم کن از خودم آزاد کنزانکه بر خود پرده بستم از خودی
هوش مصنوعی: من را از خودم جدا کن و به آزادی برسان، زیرا به خاطر خودم پردهای بر چهرهام کشیدهام.
گر ز خود بیخود شوم آگه شومغافلم تا با خودستم از خودی
هوش مصنوعی: اگر از خود بی خود شوم و به حقیقت خود آگاه شوم، میفهمم که هنوز غافل هستم، زیرا در اصل با خودم هستم و به احساسات و افکار خودم وابستهام.
با خود آیم بیخود‌آیم گر ز خودبا خدایم چون گسستم از خودی
هوش مصنوعی: با خودم میآیم و بیخود میشوم، اگر از خود جدا شوم و با خداوند ارتباط برقرار کنم. زمانی که از خودم جدا شوم، این احساس را تجربه میکنم.
با خدا فیضی برم از خود مگربی خدا طرفی نه بستم از خودی
هوش مصنوعی: من تنها زمانی به خداوند دسترسی و بهرهای میبرم که خودم را کنار بگذارم، زیرا به تنهایی و بدون خدا جایی ندارم و نمیتوانم به هیچ هدفی برسم.
از خدا در بی خودی آگه شدمچون خدا بگسست دستم از خودی
هوش مصنوعی: من در حالتی از بی‌خودی و غفلت به حقیقت وجودیام پی بردم؛ زمانی که ارتباطم با خودم قطع شد و استعانت از خدا کردم.
از خودی در بی خودی واقع شدمزان شدم واقف که رستم از خودی
هوش مصنوعی: در حالت بی‌خودی، به درک عمیقتری از خود رسیدم و متوجه شدم که قهرمانانی مانند رستم از خودشان فراتر رفتهاند.
نه خودی دارم کنون نه بیخودینه ز خود آگه نه مستم از خودی
هوش مصنوعی: من نه به خودم آگاهی دارم و نه از خودم جدا هستم، نه در حالتی عادی هستم و نه در حالت مستی ناشی از خودی.
من ندانم کیستم یا چیستماین قدر دانم که رستم از خودی
هوش مصنوعی: نمیدانم چه کسی هستم یا چه چیزی هستم، اما میدانم که رستم از خودم قویتر است.