غزل شمارهٔ ۹۱۱ - فیض کاشانی

کسی که یافت نسیم نعیم درویشینتافت سر ز طریق قویم درویشی

چه کرد لطف الهی مرا ز درویشانشدم به همت والا مقیم درویشی

اگرچه عین کمالم گرفت این نعمتشدم اسیر به دست قسیم درویشی

دگر به همت ارواح پاک درویشانزدم قدم به ره مستقیم درویشی

خدای کرد کرامت مرا دگربارهنشستنی به رضا بر گلیم درویشی

چه‌ها که بر سرم آمد از آن زمان که مراگسست باز طریق قویم درویشی

بزرگوار خدایا هزار شکر تو راکه باز روزی من شد نعیم درویشی

همین بس است که دارم به نقد آسایشزیادتی بود اجر عظیم درویشی

هزار شکر که پیوسته فیض را دل و جانمعطر است ز عطر نسیم درویشی