شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و ارادت شاعر به اهل بیت و به ویژه به امام زمان (عج) است. شاعر از مهر و محبت نبی و ولی به عنوان پناه خود یاد می‌کند و دعاهایش را وسیله‌ای برای نزدیکی به آنان می‌داند. او به تفاوت میان پادشاهان و گدایان اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که خود را گدای خاک پای دوست می‌داند. همچنین، شاعر از حالات و احساسات درونی خود هنگام مواجهه با سختی‌ها سخن می‌گوید و از امام زمان درخواست نظر و توجه دارد. او بر این باور است که هدف او از زندگی تنها وصال به امامان و اهل بیت است و در آستان آنان تواضع می‌کند. در پایان، شاعر خودش را با محبت به اهل بیت معرفی می‌کند و اذعان می‌کند که تنها از روی دل‌بستگی به آنان دعا و ذکر می‌کند.
منم که مهر نبی و ولی پناه من استدعای نایب حق ورد صبحگاه من است
هوش مصنوعی: من کسی هستم که محبت پیامبر و ولی برایم پناهگاه است و دعای نایب خدا، صبحگاهان برای من همچون ذکر و وردی است که بر زبان دارم.
ز پادشاه و گدا فارغم بحمد اللّهگدای خاک ره دوست پادشاه من است
هوش مصنوعی: من از مقام و موقعیت پادشاهان و تهیدستان آزاد هستم، و با سپاس از خداوند، گدای کسی هستم که به خاک پای دوست خود میرسد و او برای من مانند پادشاه است.
ز وصل او نشکیبم گرم به تیغ زنندرمیدن از در دولت نه رسم و راه من است
هوش مصنوعی: من نمیتوانم به خاطر وصال او تحمل کنم، اگر با شمشیر به من حمله کنند، فرار کردن از دروازهی قدرت (دولت) نه برای من صحیح است و نه راهی که من میشناسم.
به حال من نظری میکن ای امام زمانکه التفات تو کفاره گناه من است
هوش مصنوعی: ای امام زمان، به من نگاهی بینداز. توجه و التفات تو میتواند غفرانی برای گناهان من باشد.
مرا ز دنیی و عقبی غرض وصال شماستجز این خیال ندارم خدا گواه من است
هوش مصنوعی: من به چیزی جز وصال شما در دنیا و آخرت فکر نمیکنم و خداوند بر این موضوع شاهد و گواه من است.
بر آستان شما رو نهادهام زان رویفرا ز مسند خورشید تکیهگاه من است
هوش مصنوعی: من در آستان شما سر نهادهام و به همین دلیل، تکیهگاه من فراتر از سمت خورشید است.
ز موجهای حوادث مرا چه باک ای فیضچو مهر حیدر و اولاد او پناه من است
هوش مصنوعی: از امواج حوادث و مشکلات زندگی نمیترسم، زیرا حمایت من حیدر (علی) و فرزندان اوست.
وگرنه ذکر حقم بر زبان خروشی نیستبه دل محبت این قوم عذرخواه من است
هوش مصنوعی: اگرچه من به ذکر خداوند بر زبانم صدایی نمیزنم، اما در دل محبت من، این قوم از من عذرخواهی میکنند.