شمارهٔ ۳۳ - فیض کاشانی

کس نیست که او منتظر وصل شما نیستجان نیست که آن خاک ره آل عبا نیست

حق معرفت مهر شما در دل ما کاشتاین شدت شوق و شعف از جانب ما نیست

کس نیست که آن قدر شما را نشناسددر هیچ سری نیست که سِرّی ز خدا نیست

دل تیره شد از ظلمت شبهای فراقتبازآی که بی‏مهر رخت نور و ضیا نیست

بازآ که نمانده است ز اسلام مگر نامدر روی زمین بی تو به جز جور و جفا نیست‏

در هجر تو گر فیض بمیرد چه توان کردبا هیچ دلاور سپر تیر قضا نیست

در صومعه و خانقه و خلوت و مسجدجائی نتوان یافت که دستی به دعا نیست