شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و محبت به اهل بیت (علیهم‌السلام) و پیامدهای آن است. شاعر به نعمت‌های بزرگ و نجاتی که از طریق محبت به آنها به دست آورده، اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که در شب هجران و دوری از محبوب، در جست‌وجوی نور و حیات بوده و با محبت به اهل بیت به فیض و معرفت دست یافته است. شاعر بیان می‌کند که این شناخت و درک از ولایت آنها، به او داده شده و او از این نعمت‌ها شادمان است. در نهایت، او به ثبات خود در این مسیر اشاره می‌کند و بر این باور است که دریافت فیض از اهل بیت، زکات عشق او به آنهاست.
بهر مهر تو به فردوس براتم دادندوز جهنم به ولای تو نجاتم دادند
هوش مصنوعی: برای عشق تو به من بهشت را هدیه دادند و از آتش جهنم به خاطر تو رهایم کردند.
در شب هجر تو بودم چو خضر در ظلماتتا که از چشمه شوق آب حیاتم دادند
هوش مصنوعی: در شب جدایی تو، مانند خضر در تاریکیها بودم تا اینکه از چشمه عشق، آب زندگیام را به من بخشیدند.
سرخوش از دوستی آل پیمبر گشتمباده از جام تجلّی صفاتم دادند
هوش مصنوعی: به خاطر دوستی با اهل بیت پیامبر، روحیهام شاد و سرمست شد و به من نوشیدنی از جمال و صفات الهی عرضه کردند.
بیخود از شعشعه پرتو ذاتم کردندیعنی از نور ولاشان لمعاتم دادند
هوش مصنوعی: آنها بهخاطر نور و زیبایی وجودم، مرا تحت تأثیر قرار دادند و از جلال و شکوهی که دارم، بهرهمند شدند.
من همان روز ز اسلام شدم برخوردارکه به دل نور ولای حضراتم دادند
هوش مصنوعی: من از همان روزی که در دل من محبت و ولایت اهلبیت قرار گرفت، به اسلام واقعی دست یافتم.
گر شدم عالم و عارف به ولاشان چه عجبمستحق بودم و اینها به زکاتم دادند
هوش مصنوعی: اگر به مقام علم و آگاهی در مورد ولایت آنان رسیدم، چه تعجبی دارد؟ زیرا من به حق شایستهاش بودم و آنها این نعمات را به عنوان زکات به من عطا کردند.
فیض از اهل نجات است یقین میدانمگو چرا زانکه در این شیوه ثباتم دادند
هوش مصنوعی: به وضوح میدانم که نعمت و رحمت از افرادی به دست میآید که در مسیر نجات و رهایی هستند، زیرا به خاطر همین اصل، به من ثبات و استقامت دادهاند.