شمارهٔ ۹۴
هوش مصنوعی: در این بیت‌ها شاعر به شدت دلبسته و شیفته محبوب خود است و از شوق و عشقش به او سخن می‌گوید. او همچون ماهی در دریای محبت غوطه‌ور است و برای خوشنودی محبوب، خود را فدای او می‌کند. در اشعارش اشاره دارد که پروانه‌وار به دور شمع جمال محبوب می‌چرخد و حتی در آتش عشق او می‌سوزد. همچنین، شاعر به ارزش این طایفه خاص و مقرب به خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که شناخت آن‌ها مخصوص مؤمنان واقعی است و دیگران نمی‌توانند به درستی قدر آن‌ها را بدانند.
جان نخواهد که شود ز آتش شوق تو خلاصماهی دلشده در بحر خیالت غواص
هوش مصنوعی: دل وقتی در آتش عشق تو می‌سوزد، حاضر نیست از آن رنج رهایی یابد، مثل ماهی که در دریا غرق در تفکر و خیال توست و نمیتواند از آنجا بیرون برود.
به هواداری تو شمع صفت از سر سوزکردم ایثار تن خویش ز روی اخلاص
هوش مصنوعی: به خاطر حمایت و محبت تو، مانند شمعی که در آتش می‌سوزد، جان خود را فدای تو کردم و این کار را از روی صداقت و خلوص نیت انجام دادم.
هم چو پروانه بر شمع جمال تو تمامتا نسوزم نشوم ز آتش آن نشأه خلاص
هوش مصنوعی: مانند پروانهای به دور شمع زیباییات میچرخم تا زمانی که نسوزم و از آتش آن حالت رهایی پیدا نکنم.
کیمیای نظر آل نبی خاک مرازر خالص کند ار چند بود همچو رصاص
هوش مصنوعی: اگر نگاهی از نسل پیامبر بر من بیفتد، خاک من را به طلای خالص تبدیل می‌کند، هر چند که در حال حاضر همانند سرب به نظر میآید.
قدر این طایفه را تا نشناسد مؤمننشود در حرم حضرت حق خاص الخاص
هوش مصنوعی: تا زمانی که فرد مؤمن ارزش و مقام این گروه را نشناسد، نمیتواند در نزد خداوند خاصالخاصها قرار بگیرد.
قدر این قوم مقرب نشناسد عامیبعد از این فیض مگو این سخنان جز به خواص
هوش مصنوعی: قدر و ارزش این جمعیت معصوم و نزدیک به خدا را افراد عادی درک نمیکنند. پس از این نعمت بزرگ، اینگونه سخنان را فقط افراد خاص میفهمند و نه همه.