تبعید آدم و حوا از بهشت
هوش مصنوعی: در این شعر، خداوند به آدم و حوا فرمان می‌دهد که به زمین بیایند. دیو و حوا و آدم به عنوان دشمنان یکدیگر شناخته می‌شوند و نسل‌هایشان نیز با هم در conflict هستند. آدم به شدت گریان می‌شود و برای توبه از خداوند مدد می‌جوید، به طوری که اشک‌هایش مانند نهرها جاری می‌شود. او از خداوند می‌خواهد که بر او رحم کند و از گناهانش بگذرد.
امر آمد از جناب الهی که اهبِطوُانازل شوید سوی زمین هر چهار تا
هوش مصنوعی: فرمان الهی صادر شد که همگی به زمین فرود آیید.
شد دیو حیه و آدم و حوا به جان و تناین دو عدوی آن دو و آن نیز مثل ذا
هوش مصنوعی: دیو حیات به جان و تن آدم و حوا وارد شد و آن دو به دشمنی با یکدیگر پرداختند. این وضعیت شبیه به داستانهای دیگر نیز هست.
اولاد این دو دشمن اولاد آن دو نیزاولاد آن دو نیز مر این قوم را عدا
هوش مصنوعی: نسل این دو دشمن، به نسل آن دو نیز آسیب خواهد رساند و این قوم را نیز دچار کینه و دشمنی میکند.
آدم به گریه آمد و صد سال میگریستتا توبه اش به گریه پذیرد مگر خدا
هوش مصنوعی: انسان به دلیل اشتباهاتش به شدت ناراحت و گریه کرد و مدت زیادی را در حال گریستن گذراند تا شاید با این گریه بتواند دل خدا را به دست آورد و از او بخشش بگیرد.
بگریست آنقدر که به خدّش پدید شداخدودها روان شد مانند نهرها
هوش مصنوعی: او به قدری گریست که چهرهاش متاثر شد و اشک‌هایش مانند نهرهایی روان گردید.
گفتا که تن علیل شد و جان ذلیل شدبر من ببخش و رحم کن ای غافر الخطا
هوش مصنوعی: گفت که بدنش بیمار و روحش خسته شده است، از تو می‌خواهد که ببخشی و به او رحم کنی، ای بخشایشگر خطاها.